Heksenteksten

Uitgeblogd

2006-09-30T19:19:00.000-04:00

Ik ben uitgeblogd. Het is mooi geweest. Na ruim vier jaar melige, serieuze en bij wijlen interessante wetenswaardigheden wordt het tijd voor een leven zonder weblog. Misschien dat ik dan eens tot iets werkelijk waardevols kom. Een boek vol heksenteksten. Een huis van peperkoek of een windekind. Alles, behalve dat veel te vertrouwde weblog. Wie weten wil hoe het mij verder vergaat, zal me moeten e-mailen. Of een bezoekje brengen. Knibbel knabbel knuisje...

Wat leer ik toch veel!

2006-09-28T22:33:00.000-04:00

Ik had net ongeveer de volgende conversatie. Het begon veelbelovend met de huisbaas die zei: "I am sorry I was rude to your husband the other day." Ik had er nog niks van gehoord en zei: "Oh, were you? Why?" Huisbaas: "I was rude but my cat died."
Drama!
Ik: I am so sorry! That's terrible. What happened?
Huisbaas: He had a tumour.
Wat een akelige wending!
Ik: How awful! A tumour! How old was your cat? I think I've met him once.
Huisbaas: He was twelve years old.
Ik gooi wat zout in de wonde...
Ik: So he really was your companion. Twelve years, that's such a long time!
Huisbaas: He was. He was my companion.
En toen... wat zag ik daar? Een trillip? Ik kan mensen aan het huilen maken!
Wat leer ik hier toch veel.

Geheugen van de wereld

2006-09-28T20:22:00.000-04:00

Vorige week heb ik de Zuid-Afrikaanse schrijver Tsoaledi Thobejane ontmoet die in de jaren '80 in de gevangenis was gegooid door het apartheidsregime. Hij is toen gemarteld en heeft daardoor een oog verloren. Ik hoop hem nog een keer te zien want ik moet hem nog heel veel vragen. Bijv. hoe vind je het om nu in een land te wonen waar martelen min of meer is toegelaten?
Mijn theorie over Amerikanen en martelen. Ik denk dat het de schuld is van 24 (die TV-serie). In die serie wordt in bijna elke aflevering een vreselijke nucleaire ramp voorkomen door een duimpje te breken. Een betere campagne voor marteling is er niet.

Smirk on your face

2006-09-25T19:31:00.000-04:00

Voor het eerst in lange tijd viel er weer eens iets te beleven op de Amerikaanse TV want Clinton was te gast in een nieuwsshow op de domme, rechtse TV-zender Fox (de uitzending staat op Fox' website) om te praten over de Clinton Global Initiative. Aan het begin van het interview legt Clinton uit hoe hij als voormalig president in zekere zin zoveel méér kan dan als zittend president en demonstreert dat in de loop van het gesprek op overtuigende wijze. Hij keert de rollen behendig om ("I want to know how many people in the Bush administration you asked this question"), keert de hele Fox-subtext binnenste buiten ("You set this meeting up because you were going to get a lot of criticism from your viewers because Rupert Murdoch's supporting my work on climate change. And you came here under false pretenses.") en brengt de interviewer (een echte Mr. Smirk, zie plaatje) nog net niet aan het huilen. Ziehier het volledige transcript van het interview. Eerder die week gaf Clinton al een interview op NPR dat ook zeer de moeite is als je wat meer diepte zoekt.

Bush Country

2006-09-20T06:52:00.000-04:00

Dat vroegen mijn collega's een keer: "Hoe reageerden je vrienden toen je vertelde dat je naar 'Bush Country' ging?" Ik: "Eh, met afschuw." Waarna iedereen schuldig het hoofd schudde. Anyway. Ik ging naar een lezing "Erosion of Civil Rights and Individual Liberties". Het was georganiseerd door Mensa dus ik verwachtte toch wat algehele helderheid van geest. Voordat de lezing begon, sprak ik een man die zichzelf libertijn noemde. Hij was heel dik en had heel lang haar. Zijn vriendin was ook heel dik en zat de hele tijd aan het haar van die man te aaien. Godzijdank had ik geen schaar bij me (niemand durft toch nog een schaar bij zich te hebben in deze terroristische tijden!) want anders had ik die hele paardenkwast in een impuls afgeknipt. We waren net in een discussie over speedlimits beland toen er een andere Mensaan bij kwam staan die een soort infuus in zijn neus had (en ook heel dik was). Hij had op zich wel leuke meningen en vroeg zich hardop af hoe democratisch de speedlimits waren als je de minority rights in aanmerking neemt. Huh? Gelukkig begon toen de lezing. De spreker legde uit dat onze civil rights worden aangetast door (a) de geheime gevangenissen, (b) domestic spying, (c) tracking of library use, (d) classified information (tegenwoordig is meer overheidsinformatie geheim dan voorheen), (e) gevangenen die geen aanklacht te horen krijgen.
Wat moet ik zeggen. Ik heb gewoon zo'n spijt dat ik geen camera of opnameding bij me had. Iemand zei dat Geneva Convention niet slaat op terroristen omdat die geen uniform aan hebben. Er werd gezegd dat het allemaal nog lang niet zo erg is als in de jaren '50 toen op grote schaal Japanners "preventief" in kampen werden opgesloten. (Ja, moslims, wees maar dankbaar!) Ook zei iemand dat domestic spying geen spionage is maar data mining. Weer: huh? Het vervelende was dat de spreker (een advocaat) bijna niet aan het woord kwam en dus helemaal niet kon toelichten of daar bijvoorbeeld een verschil tussen is. Hij zei nog wel dat veiligheid juist wordt verzekerd door burgerrechten te erkennen en te versterken en niet door ze af te pakken. Na anderhalf uur stonden we weer buiten. "Was interessant hè, al die meningen!" zei Paardenkwast.

Van Beerta naar Ellis Island

2006-09-18T19:54:00.000-04:00

Op zijn New York weblog schrijft Freek Staps over Annie Moore en Ellis Island. Ik had er ook van gehoord. Min of meer toevallig zijn ze erachter gekomen dat het verhaal van Annie Moore op het standbeeld van Ellis Island, het Vrijheidsbeeldeiland, niet klopt!
Op dat eiland is een heel interessant museum over de immigratie naar Amerika en vooral over de Ellis Island-jaren. Er wordt bijvoorbeeld verteld dat artsen slechts een paar seconden hadden om de gezondheid van immigranten te onderzoeken. Ze gingen daarom mensen observeren als ze de trap opliepen. Moet je daarvan hijgen? Dat verdiente nadere inspectie!
Nog leuker is dat je via de website van het museum mogelijke familie kan opsnorren. Zo heb ik een hele familie Klooster uit Beerta (Groningen) gevonden die hier zijn en haar geluk is komen beproeven! Waarschijnlijk was hun Amerikaanse leven net zo'n droom als dat van Annie...

I am an Amsterdammer

2006-09-17T13:24:00.000-04:00

Ian Buruma is een Amerikaan die dat mag zeggen. Hij schreef Murder in Amsterdam over de twee moorden die Nederland veranderden. Buruma heeft zelf Nederlandse wortels en deed vele interviews thruout de Dutch society: "It is a characteristic of Calvinism to hold moral principles too rigidly, and this might be considered a vice as well as a virtue of the Dutch." Ik heb alleen de artikelen over het boek in de NY Times gelezen maar begrijp dat Buruma vindt dat zowel de immigranten als de Dutch een veel te dikke scheidslijn hebben getrokken: tot hier en niet verder. Quote van "a left-wing feminist": "I find it terrible that we should be offering social welfare or subsidies to people who refuse to shake hands with a woman." Dus ja, alleen rede en gematigdheid kunnen ons nog redden. Als ik dat zo lees vraag ik me af of al die immigranten misschien al veel Nederlandser zijn dan ze denken? Al die moral principles waar zo hardnekkig aan wordt vastgehouden?
Meer woorden van hoop komen van Twan Huys en zijn boek "Ik ben een New Yorker". Hij praat erover in Kunststof van 23 augustus . Volgens hem is New York, destijds gesticht als Nieuw Amsterdam, een typisch Nederlands product. Een succesvolle multiculturele samenleving waar in de zeventiende eeuw al interraciaal werd getrouwd. Ook het succes van Ayaan Hirsi Ali is volgens hem een echte Dutch Dream. Goeie observatie, want ik weet dat Ayaan in de Zembla documentaire zichzelf "The American Dream" noemt, maar in Amerika was haar hele verhaal hoogstwaarschijnlijk bij een droom gebleven.

Een verhaal met een baard

2006-09-13T21:12:00.000-04:00

Dhr. Laden heeft een fan: dhr Weddle. Of hoe noem je dat als je steeds meer op iets gaat lijken omdat je er voortdurend mee bezig bent? Volgeling? Gary Weddle laat al vijf jaar zijn baard groeien en heeft gezworen hem pas af te scheren als Bin Laden achter slot en grendel zit.
Zijn vrouw haat de baard (aldus het bericht op CNN).

Sombervrouws

2006-09-07T20:42:00.000-04:00

In een post van paar dagen terug over al dan niet teruggaan naar Nederland mijmerde ik sombertjes: "Hopelijk zien oude vrienden ons nog staan." Hoe overbodig! Ik doe even een greepje uit mail van afgelopen weken:

A: Ik zou het eerlijk gezegd echt heel fijn vinden als je weer eens deze kant uit kwam...
M: Anders komen jullie misschien terug naar Nederland, toch? Uit eigen belang vind ik dat helemaal niet erg
R: En jullie zijn uitgenodigd met kerst bij ons!! Haha. Ik hoop dat ik de eerste ben die je daarvoor uitnodigt!!

Te gek toch... Ik moet dringend terug naar Nederland gaan want hoe kan ik al die lieve mensen nog langer in de kou laten staan!

Dat heet vriendelijkheid

2006-09-07T19:24:00.000-04:00

Ik las in de Psychologie (één van de Nederlandse tijdschriften die mijn zus voor mij had meegenomen!) een column. Iemand vertelt hoe ze op een mooie plek ergens in Amerika uit de auto stapte om van het uitzicht te genieten. Kort daarop stopten er andere mensen die vriendelijk naar haar lachen en haar veel plezier wensten bij het uitzicht (zoiets). De schrijfster van de column zegt dat dit in Nederland heel anders zou gaan. Mensen in Nederland zouden elkaar mijden en zich ondertussen aan elkaars gezelschap ergeren. De schrijfster van het stukje noemt het gedrag van de Amerikanen zakelijk flirten. Ik moest er een beetje om lachen. Zo'n overdreven term voor zoiets... gewoons. Maar ik bleef die term in Neerlands media tegenkomen. Blijkbaar is er zelfs een heel boek over geschreven! Ik wil niet vervelend doen, maar Nederlanders zijn toch geen sociaal gehandicapten? Laat je niks wijsmaken: zakelijk flirten kan iedereen! Er is niks engs of spannends aan. Zakelijk flirten staat beter bekend als Vriendelijkheid of Voorkomendheid. Een algemeen bekend begrip waarbij je aan gedragingen als Glimlachen, Luisteren, en Iets Aardigs Zeggen moet denken. Niet duur, niet moeilijk en volledig pijnloos. Snel doen voordat het onderdeel wordt van een inburgeringscursus.

Ik voel me zo... cosmo!

2006-09-07T19:12:00.000-04:00

Nog een leuke herinnering van twee weken geleden pakkend in woord en beeld gebracht door mijn allerleukste collega Molly: Pubcrawl in Mount Vernon.
"Cosmopolitans?" riep Noor, "Die drinken ze in Sex and the City ook altijd!"

Niet op mijn gras!

2006-09-07T18:52:00.000-04:00

Ik weet niet zeker of het waar is, maar ik heb wel eens gehoord dat het concept "burgerlijkheid" in Oostenrijk is uitgevonden. En anders dan besluit ik dat bij deze. Hier: "Ms Kampusch recalled how people shrugged and walked on when she asked them for help immediately after her escape. She ran into a garden and knocked on the kitchen window of a house to attract the attention of a woman inside, she said. Despite warning her that Priklopil could kill them, Ms Kampusch said the woman was more concerned about preventing her from stepping on the lawn" (BBC website).
Dat is toch afschuwelijk! Geen wonder dat dat arme kind daar ongemerkt jaren in een keldertje gevangen kon worden gehouden.
Ondertussen blijft mijn bewondering voor Ms Kampusch groot. Ze wil vrouwen in Mexico en Afrika helpen en is inmiddels begonnen aan een fondseninzameling.

Natascha redt ons

2006-08-28T19:34:00.000-04:00

Toen ik vorige week voor het eerst het verhaal las van Natascha Kampusch stonden mijn nekharen (ja die heb ik) recht overeind! Dit lees je alleen in boeken: meisje woont acht jaar lang als een lijkbleke slavin in een donkere kelder. De mediamachine barstte los en voorzag ons direct van alle akelige details (alleen brood en worst, huilen om dood ontvoerder, huiduitslag want nooit daglicht), maar van het weekend bleek dat die arme magere Natascha niet voor de poes is. Ze wil zo snel mogelijk een mobiele telefoon, ze wil op vakantie naar Engeland (vanwege de tuinen) en ze heeft gisteren leeftijdsgenoten ontmoet waar ze een "geanimeerde" discussie mee zou hebben gevoerd. Ook heeft ze een oproep aan de pers gedaan om haar privacy te respecteren. Ik kan niet wachten tot haar dagboek of wat voor boek ook uitkomt. Ik geef het toe: om me te verbazen over de details maar zeker ook omdat ik geinspireerd wil worden door de draai die ze aan haar ervaringen en door de wending die zij haar leven zal geven.

Het echte leven

2006-08-26T16:06:00.000-04:00

Na een enorm leuke vakantie (zie foto's op Barry en Noor in Baltimore) vol vragen en vraagjes als: 'Gaan we naar musical Chicago of Hairspray (yeah!)?' 'Ontbijten we met banana pancakes of eggs sunny side up?' is het dan nu weer tijd om aan het echte leven te denken. Dat zit zo. Voor de vakantie werd duidelijk dat G. niet langer wilde blijven werken waar hij zat en op zoek zou gaan naar iets anders. Hij is gaan solliciteren bij andere universiteiten enzo maar de kans is groot dat we dan weer moeten verhuizen. Dit land is zo groot! Daardoor begonnen we ons af te vragen of we überhaupt wel in de VS willen blijven. Ik heb hier een hele leuke baan, maar ik kan ook een eindredacteur zijn in Nederland. We zijn er nog altijd niet helemaal uit maar proberen nu in twee maanden de knoop door te hakken. Ondertussen kwellen we onszelf verder met: Is het leven echt zoveel beter in Amerika dan in Europa? Willen we ons hele leven doorbrengen ver weg van familie en vrienden? Het is gewoon een hele lastige keuze! Als ik het in een lijstje probeer te zetten, kom ik op iets onvergelijkbaars als hieronder:

VS - Nederland
Familie ver weg - Familie dicht bij
Ruimte en mooie natuur - Oude steden en gezellige café's
Groot - Klein
Goedkope benzine - Zuinige auto's
Huis vinden makkelijk - Huis vinden moeilijk
Twee weken vrij - Lekker veel vakantie
Vaker mooi weer (en sneeuw) - Regenachtig klimaat
Meer kans op rijk worden - Geld maakt niet gelukkig
Vrienden maken gaat langzaam - Hopelijk zien oude vrienden ons nog staan

Aanvullingen welkom... ;-)

Strand van de andere kant

2006-08-07T18:50:00.000-04:00

Niet alle strandjes hier zijn als Miami Beach Park. Oh neen. Een uurtje rijden van Baltimore ligt North Beach. Heerlijk strand van de andere kant. Het water is er pieslauw omdat het heel ondiep is maar dat vinden sommige mensen (G. bijv.) dus heerlijk.

Hot

2006-08-03T15:34:00.000-04:00

Cuba etcetera

2006-08-02T18:47:00.000-04:00

Het maakt me niet uit dat men hier suiker in het brood doet, meer van margarita's houdt dan van wijn, en de doodstraf toepast (nouja, dat maakt me eigenlijk wel wat uit, maar ik heb er niet mee te maken). Maar soms voel ik me hier echt een buitenlander. Drie voorbeelden:
1. Cuba. Sinds vandaag gaat het nieuws hier nog uitsluitend over Cuba en dat "the people" een "democracy" verdienen en dat Amerika--in andere woorden--staat te popelen om ze een handje te gaan helpen. Geen woord over Israël-Libanon gehoord tijdens mijn twee keer half uur radio vandaag.
2. UA93. De film over het vliegtuig dat op 11 sept. 2001 richting Witte Huis (zei men) aan het vliegen was. De passagiers hebben dat onmogelijk gemaakt door de kapers te overmeesteren. Een mooie daad maar een draak van een film! Als buitenlander kan ik de Amerikanen maar één advies geven: hou dit beeldverhaal binnen de grenzen. De "terroristen" zijn wel heel erg simpele (bange?) jongens en de passagiers hangen non-stop aan de telefoon te leuteren met het thuisfront waardoor je je aan het einde van de film afvraagt of ze dat vliegtuig niet een half uur eerder hadden kunnen terugkapen.
3. Bioscooppubliek. Ik ben naar Miami Vice geweest. De supercoole verfrissende zomerfilm van het jaar. Aangekomen bij de zoveelste schietscène viel me iets op: het publiek zit te gieren van het lachen als één van de tegenstanders (de "fouten" in het verhaal) wordt neergeschoten! Ik hoor iemand keihard "Good Night!" roepen als schurk zoveel een kogel door z'n kop krijgt en zo gaat het maar door. Kan iemand die naar een vertoning van deze film in Europa is geweest mij even laten weten of dit bij de film hoort of dat het (ai!) duidt op een Amerikaans gevoel voor humor?

Geweld of geen geweld

2006-07-23T14:52:00.000-04:00

Criminaliteit en geweld is in Zuid-Afrika een politiek onderwerp. Ik heb hier al vaker gelinkt naar de goed-nieuws website www.sagoodnews.co.za. Deze website betekende veel voor me toen ik in Zuid-Afrika zat omdat ik soms alle verhalen over criminaliteit echt zat werd. Wat het vooral lastig maakte, is dat je veel rottigheid hoorde (en een enkele keer ervaarde), maar dat je er niet veel over las in bijv. de krant. Ik heb altijd begrepen dat dat was omdat de harde cijfers ontbraken. Nu heeft een zekere Neil Watson een tijdje terug deze website gestart: www.crimexposouthafrica.co.za. Hij probeert cijfers en verhalen te verzamelen om de discussie over geweld en criminaliteit te voeden. Hoe controversieel zijn (sensationele?) actie is, bleek vandaag want zijn website werd gehackt door een "couple of people who love South Africa dearly" (en die bezorgd zijn dat praten over geweld en criminaliteit de toerisme industrie beschadigt). Zoveel voor de vrijheid van meningsuiting... Vanaf morgen host Watson zijn site in de VS.

Scan je rot

2006-07-23T14:40:00.000-04:00

Humor om te lachen uit de Citypaper (wordt gratis verspreid in Baltimore).

Zo spraken zij

2006-07-19T20:21:00.000-04:00

Toen ik vroeger klein was en vanuit mijn bedje "de volwassenen" beneden ('s winters) of buiten ('s zomers) met elkaar hoorde praten, dan was ik altijd zo nieuwsgierig waar ze het over hadden en wat er nou zo grappig was als je ze hoorde lachen. (Later, veel later, hebben mijn ouders bekend dat zij vanuit eenzelfde soort nieuwsgierigheid de op hoge fluistertoon gevoerde stapelbedconversaties tussen mij en mijn zus probeerden af te luisteren, waarbij ze trouwens één keer zo ver zijn gegaan dat ze stiekem een bandrecorder in onze slaapkamer hebben geprobeerd te installeren maar dat is weer een ander verhaal).
Nu ben ik groot en als een typisch kind van mijn tijd vraag ik me vaak af hoe wereldleiders in het "echt" zijn. Hoe praten ze met elkaar? En dan bedoel ik niet alleen het officiele kringgesprek, maar het buurten, de chit chat tijdens borrel achteraf, doen we er nog eentje, ouwe jongens krentenbrood. Hoe?
Vanaf vandaag weten we dat. Bush is afgeluisterd door een verdwaalde microfoon na afloop van de G8. Bereid je voor op een ontluistering en lees het transcript: Full Text of Bush's Private Exchange at G-8 Summit. Lees ook het snoeiharde commentaar op Alternet: "Who's proud to know that Russia is big and so is China?"

Verschoten strand

2006-07-14T20:09:00.000-04:00

Ik weet niet of het nou Baltimore is of gewoon oude 'nieuwe wereld' maar soms lijkt alles hier zo verschoten. Niet voor de eeuwigheid, maar voor de vluchtigheid gebouwd. Neem Miami Beach Park, de enige gratis zwemplek bij ons in de buurt. Niet hoeven betalen vind ik als Nederlander uiteraard belangrijk, maar bij deze zwemplek hoef je ook geen verplicht zwemexamentje te doen voor je het water in mag. (Dit verzin ik niet, dat moet soms echt voor je het "diepe" in mag). Miami Beach Park is een verschoten strand. Ooit waren er een winkeltje en badhokjes maar die zijn sinds kort (of lang misschien), dicht. Het zand is grijsgeel en het water grijsblauw. Er is een onduidelijke parkeerplek waar iedereen z'n auto zomaar een beetje neergooit. Een keertje kon ik niet weg omdat ik helemaal ingesloten stond. Er zijn grote tonnen waar mensen vuur in maken en onduidelijke zaken staan te barbecueën. Maar het water is schoon en koel. Vandaag was het weer eens lekker drukkend warm en we zouden nog even gaan zwemmen (dat is: ik zwem en G. blijft op het strand mijmeren over een Hopf algebra of oude vriendin misschien). Helaas kent, zoals alles in deze wereld, ook het verbleekte, verzakte Miami Beach Park regels: om 7 uur gaat het hek dicht. Ik zag de beheerder, een opa in een golfkarretje, al rondscharrelen maar hoopte dat hij ons niet zou zien. We liepen al op het zand, nog 5 meter... toen stopte hij ons: We mochten het water niet in. Toen we terugreden had ik het warmer dan ooit terwijl het eigenlijk al veel koeler was.

(De foto is van 23 juni, vandaag kon ik mijn camera nergens vinden).

Onder ons

2006-07-11T00:04:00.000-04:00

Hemel! H. Groenteman heeft mij van haar webloglijstje gegooid! Ik heb gelijk minder hits, pageviews, etc (ook weer niet héél veel minder, maar toch). Mijn blog is wat minder interessant bevonden omdat ik niet meer zoveel schrijf (denk ik) en als ik iets schrijf, dan is het meestal iets snels. En dat komt weer doordat ik, toen we net in de VS waren aangekomen, thuis werkte en veel meer tijd besteedde aan mijn blog terwijl ik nu voltijds werk (en het zomer is en nog wat van die dingen). Maar wat de bezoekers betreft: het gaat mij niet om kwantiteit (dat geneus de hele tijd van allegaar en alleman op mijn blogje) maar om kwaliteit. Nu zijn we weer lekker onder mekaar. Welkom vrienden en vaste bezoekers!

Basisscholen met een kleurtje

2006-07-09T20:14:00.000-04:00

Vandaag in Trouw: Zwarte basisscholen worden nog zwarter.

Pas mailde een vriendin (uit grote stad in Nederland) me dit hierover (ik heb naam kind en stad even veranderd):
Dilemma: 90 % zwarte buurtschool wil meer wit. Goed idee. School dichtbij, goede buitenschoolse opvang, kleine klassen, fijn initiatief. Betere wereld etc.
Probleem: het vooruitzicht van "K." in een kleuterklasje waar kinderen leren wat zij nu (net 2!) al kan (tellen, woordenschat, kleuren, vormen etc) zie ik niet zitten. Ze gaat dus, denk ik, niet daar op school. Hoe belangrijk ik het ook vindt dat ze in "grote stad X" gekleurd opgroeit. Ik heb er wakker van gelegen maar kan mezelf geen beeld voor ogen toveren waarin "K." daar gelukkig wordt. Ik blijf denken dat ze het kind wordt waar de juf zich geen zorgen over hoeft te maken = geen tijd voor heeft. Ligt natuurlijk ook aan buitengewoon kieskeurige moi.
Detail: directeur spreekt die avond voor publiek van uitsluitend uitgeputte, witte, werkende moeders over hoe enthousiast de koffieochtenden (met taalles) in de ouderkamer worden bezocht! Die had het dus duidelijk niet begrepen!

Ik vraag me af of ik ooit met dit dilemma te maken zal krijgen want als ik een kind krijg, is het gewoon zwart (volgens de ministeriële normen). Misschien dat je er dan anders tegenaan kijkt? Of misschien ook niet... Toch zou ik het op zijn minst proberen. Gun je kind een paar jaar regenboog. Een jaartje of wat zwart én wit, doet iedereen deugd. Het belangrijkste lijkt me: zijn de toiletten schoon en zijn de juffen en meesters lief. Dan valt er over alles te praten.

Krabbenmandje

2006-07-09T18:08:00.000-04:00

Ik zat nog eens te genieten van mijn krabbenmandfilmpje uit Chinatown en toen vond ik dit programma van de VPRO: Kutnijd of solidariteit. De krabbenmand als metafoor! Eigenlijk herken ik best wel veel... van positieve maar ook van de onhuidse-spanning dingen. Bah!
Opnieuw neem ik mij voor een beter en sterker mens te worden.

Kon het niet laten

2006-07-05T21:16:00.000-04:00

New Amsterdam

2006-07-05T20:30:00.000-04:00

Ik ben eindelijk in New York geweest. Yeah! En drie dagen lang zat de mantra "If you can make it there, you'll make it anywhere, it's up to you, New York, New York" in mijn hoofd te hummen... Heel ergerlijk. Verder prima vermaakt en verbaasd.
De laatste twee foto's zijn monumenten voor 9/11. Boomwortels van een oude boom die er die dag aan is gegaan en een verfrummeld monument dat de wereldvrede verbeeldde (!) en oorspronkelijk tussen de Twin Towers stond.

Hee Ayaan!

2006-06-29T09:48:00.000-04:00

Brief van Rita aan Ayaan: http://www.spunk.nl/upload/ritabrief.swf

HHH

2006-06-25T18:14:00.000-04:00

Holland hupt niet meer. Hoe jammer! We waren in een café in Fell's Point gaan kijken waar we meer Nederlanders tegenkwamen (gelijk praten over visa... dat krijg je ervan). Iedereen schreeuwde de longen uit zijn lijf, nouja dat zal over de hele wereld wel zo'n beetje hetzelfde zijn gegaan. Maar in dit café was er een man die keihard begon te juichen toen Portugal een doelpunt maakte, of als Nederland een kaart kreeg! Dat was een beetje raar, want verder was iedereen in het café (ook de Brazilianen, Engelsen en Amerikanen die er waren) gewoon voor Nederland. Aan het einde kwam ik hem tegen bij de wc's dus toen vroeg ik maar of hij Portugees was. Wat zegt die gek: "Ik ben voor de underdog." Toen ik uit de wc kwam, zag ik dat hij met G. stond te praten en wist hij inmiddels dat we in Utrecht hadden gestudeerd. Daar was hij ook geweest en oh oh hij vond het er zo gezellig met de river en alle café's. "It's a canal," heb ik toen heel streng gezegd.
Deze foto is gemaakt voor de wedstrijd toen we nog vol verwachting etc waren. Ook heel grappig, door een Amerikaan die Nederlands sprak: koetemittag en kraag kedaan!

I am so cool!

2006-06-25T18:03:00.000-04:00

Deze ijsbeer nam een duik en kon toen niet meer ophouden. Hij zwom zeker een uur dit rondje. Beer is te bewonderen in de Maryland Zoo.

98, 99, 100!

2006-06-22T21:03:00.000-04:00

Vanmiddag was het downtown Baltimore eindelijk 100°F! Yes! We made it! Mogen we dan nu weer in de airconditioning gaan zitten bibberen? Ik heb een kantoor (zonder ramen, die krijg ik pas als ik promotie maak) dat te koud (of beter gezegd: te "gekoeld") is voor een dun shirtje of sandalen. Elke keer dat ik buiten kom, overvalt de warmte me. Oja, zomer!

Vlog met me mee naar de regenboog mee

2006-06-21T22:25:00.000-04:00

Ik kwam op een vlog terecht doordat mijn zus me de link naar dit filmpje doormailde: Evolution of Dance. Toen ik dit filmpje had gezien, ging ik nog andere filmpjes bekijken op diezelfde website. Ik kreeg de smaak te pakken. Van één filmpje was ik overtuigd dat het trucage was (Where the Hell is Matt) totdat ik hem even googlede. Tijdens zijn wereldreis is hij zichzelf op allerlei mooie en beroemde plaatsen gaan filmen terwijl hij een belachelijk dansje doet. Tegenwoordig wordt hij daarvoor zelfs gesponsord door een kauwgumfabrikant.
Wat denk je nu? Was ik ook maar een malloot...?

Cup folklore

2006-06-17T14:13:00.000-04:00

Hier een heel leuk programma dat ik gisteren op de radio hoorde over de voetbalmuziek van de verschillende deelnemende landen. Kitscher dan kitsch (zie de clip die bij het lied van Iran hoort!) en bij vlagen melancholisch (hoor het lied van Ivoorkust over 'reconciliation nationale'): http://www.npr.org/. Ik geloof dat de Amerikanen wel gefascineerd zijn door het hele WK maar ze durven zich er nog niet helemaal aan over te geven. Dat komt denk ik (en dat hoorde ik op dezelfde radiozender) doordat voetbal hier tot voor kort communistisch en socialistisch werd genoemd. Voetbal was hier heel lang zoiets als korfbal, lees: balspel voor mietjes...
Ik heb nog maar één wedstrijd gezien (afgelopen zondagochtend om 9:00 's morgens in Washington in een café vol slaperige Nederlanders) en gisteren tijdens Nederland-Ivoorkust was ik gewoon aan het werk. Maar mijn cellphone maakte overuren want binnen- en buitenland hield me per sms op de hoogte van de stand. Piep-piep! 1-0. Piep-piep! 2-0. Etc. Voetbal (en dan vooral de hele folklore eromheen) verzustert.

P.S. Net nog even Amerika-Italië gaan kijjken in Slainte, dé voetbalkroeg van Baltimore. En jawel hoor, daar zaten Amerikanen met de vlag op hun gezicht geschminkt. Dit virus is echt heel besmettelijk.

Niet alleen in Californië!

2006-06-11T20:53:00.000-04:00

Als je aan Amerikaanse wijn denkt, denk je natuurlijk aan de West Coast, aan Californië (zoals in de film Sideways). Maar hier aan de East Coast in Maryland heb je ook wijngaarden waar hele lekkere (de kenner zal waarschijnlijk zeggen: "behoorlijke") wijn wordt gemaakt. En nog belangrijker: waar het enorm gezellig is. Zaterdag gingen we naar een Midsummer Evening Concert op Boordy. Er werd gepicknickt, er speelde een band, er werd wijn gedronken, en gedanst in de open lucht. Ondertussen werd het donker, kwam er een hele grote volle maan tevoorschijn vanachter de heuvels en gingen de lichtjes in de bomen aan. Superromantisch! Blijkbaar zijn er 180 wijngaarden in Maryland... ik wil ze allemaal bezoeken!

Ik 'feature' in een Baltimore story!

2006-06-07T22:18:00.000-04:00

Marlies, a Dutch friend who always has interesting ideas, decided to guide us off the beaten path to Mahaffey's. Our odd parade walked down and around several blocks, and John #2 (who I just met that night) wasn't the only one who complained, "Where the hell are we headed?" I've never heard so many young and healthy drunk people complain about walking a few blocks out of the way.
Lees alles over de Canton pub crawl op Baltimore Metromix!

Het nageslacht van...

2006-06-07T22:15:00.000-04:00

Was Maria Magdalena getrouwd met Jezus?
Brave Audrey Tautou in verfilming Da Vinci Code.
Nu op Divazine!

Onsolidariteit

2006-06-03T14:06:00.000-04:00

Ik ben dus een immigrant in een land waar nu volop de discussie is losgebarsten over illegale immigranten en over waar die eigenlijk allemaal recht op hebben. (Hier wordt altijd gepraat in termen van rechten en niet zozeer plichten). Ook al is er een groot verschil tussen mijzelf (want godzijdank legaal) en deze illegale immigranten, toch kan ik goed begrijpen waarom ze naar hier komen en wat ze hopen te bereiken. En dat heb ik niet alleen met immigranten maar dat heb ik met allerlei (groepen) mensen waar ik iets verwant mee heb. Ik ben toch wie ik ben door anderen. En hoe meer die anderen op mij lijken, hoe meer ik lijd als hun onrecht wordt aangedaan.
Goed, voordat ik nog waziger word: Ik krijg uit alle teksten en analyses over Hirsi Ali waar ik me de afgelopen weken doorheen heb gelezen en geluisterd het idee dat 'onsolidariteit' haar grootste fout is. Hoe kun je nu emanciperen door jezelf alleen maar te vervreemden van wie je zegt te willen emanciperen? Martin Luther King of Rigoberta Menchu kun je niet los zien van de aanhang die ze toespraken en inspireerden. Maar Ayaan? Kun je inspireren door de ander met de vinger te wijzen: "You are wrong! Die hoofddoek moet af!"
Daarom vraag ik me af hoe ze het hier gaat vinden in de VS. Dit soort bemoeienis (bijv. met hoofddoekjes) is hier echt volstrekt not done. Er zijn nogal wat organisaties (te beginnen bij de ACLU) die dit soort civil liberties beschermen. En dat komt, denk ik, doordat juist hier religie zo'n belangrijke rol speelt in de maatschappij.
Ik vind het goed dat Hirsi Ali zoveel naar buiten brengt over zaken als besnijdenis en gedwongen huwelijken. Maar of daar ruimte voor is bij het AEI? Ik zie Bush en co-neocons al: "Is vrouwenbesnijdenis schadelijk voor de foetus? Dan moet het onmiddellijk verboden worden!"

Pocahontas goes rafting

2006-05-30T22:23:00.000-04:00

Dit weekend waande ik me voor een dag Pocahontas, peddelend over een mooie, koude, snelle rivier omzoomd met hele hoge bomen.
Omdat het Memorial Day was, gingen we kamperen met een collega en vrienden in Ohiopyle, Pennsylvania, dat is bijna vier uur rijden bij ons vandaan. We gingen helemaal door dat smalle stukje in het noorden van Maryland, waar de mooiste bossen zijn en veel natuurparken en wild. Onderweg heb ik wel drie dode, aangereden herten gezien... En heel veel andere dode beestjes. Op de camping zelf had de baas in zijn huis bij de ingang ook allemaal hertenkoppen hangen en bevers.
De volgende dag gingen we dus raften, je gaat dan met ongeveer 6 personen in een rubberboot (zo'n Greenpeace boot zonder buitenboordmotor) de rivier afzakken. Alles wat je hebt is je peddel. Bij elke 'rapid' (eerst verstond ik 'rabbit', ahum), dat betekent stroomversnelling, of waterval, kregen we een uitleg van de gids hoe we er doorheen moesten gaan. Daarna ging een van de gidsen vooruit en op een rots vlakbij die rapid staan. Om de beurt gingen wij dan in onze rafts erop af. De gids begeleidde je met allerlei handgebaren, waarvan je hopelijk de betekenis had onthouden. Ik heb vooral vertrouwd op de commando's van de 5 kapiteins op onze boot (teveel A-personalities volgens M.) en vooral keihard gepeddeld. Dat kon ik dus 's avonds wel voelen, verschrikkelijk. Gelukkig hadden die anderen ook last.
De volgende dag reden G. en ik een groot stuk terug over de I40, dat is de oude route. Beetje touren en Amerika proeven. Mijn dag kon niet meer stuk toen we een Amish 'spotte' op paard en wagen. Van Pocahontas tot Amish... Welcome in Pennsylvania!

Sukkel

2006-05-25T23:07:00.000-04:00

Dat zonnebloempje dat ik hier dapper noemde, blijkt een sukkeltje! Het is de kleinste van allemaal en ik heb hem gisteren van een verstikkingsdood moeten redden omdat die zaadhuls hem (haar?) nog altijd omklemde.

Lost in London

2006-05-24T20:17:00.000-04:00

Een vriendin uit Zuid-Afrika, Jade, is onlangs na iets van 8 jaar teruggegaan naar Londen waar ze nu voorlopig bij haar (adoptie)ouders woont. Deze week stuurde ze haar eerste nieuwsbrief met de veelzeggende titel 'Jade - A lost anthropologist/writer/artist in London, No.1'. Ze doet verslag van haar pogingen om interessant werk te vinden (At the moment I'm contacting someone who runs a refugee NGO, emailed an anthropologist who runs his own business, spoke to academics at LSE and UEL), haar speurtocht naar goeie salsatenten (People here dress up much less too, or maybe that's the British bad dress sense, and they are dressed up, need to work that one out) en haar eenzame poging om haar boek gepubliceerd te krijgen (Encouragement really appreciated as I'm totally isolated in my writing a book here - missing my writing groups). Ook schenkt ze haar lezers onderstaand gedicht. Ik weet niet of ik haar nu een gezellige e-mail zal terugschrijven of haar nog wat verder moet laten lijden zodat er nog meer moois zal volgen...

BACK TO LONDON FROM CAPE TOWN

London is black. Back to black London.
Grey dead skies flaking like dead skin.
Faces riveted to underground stations, passing
In torn rivers down escalators, elevators,
Refrigerated lives devoid of bare flesh, of exposure
To skin cancer through sun, the red glare
Of no sun-lotion, of mountain-climbing.
I am back to black London, where puddles
Seep, creep beneath my feet,
Where the sky shivers and squeezes between
Building tops, where buy me, buy me,
Is the meaning of lives that pass
Hurried, past each other; no brother, sister,
Only madam, mister; faces that I try
To catch a piece of light within, only
To see it shiver, fragment, glance away
In flurried moments on the tube, on street
Corners. Like their bodies, Londoners bury
Their hearts deep within; never exposed
But tucked under layers of self, weatherproof
Clothing, and armoured minds.

© Jade Gibson 2006

Uw ambassadeur spreekt

2006-05-19T20:26:00.000-04:00

Ik had het weer druk met Nederland representeren vandaag. Eerst was er een collega die naar André Rieu was geweest en alles van deze fantastische violist wilde weten. (Ik gooi het er maar op dat hij fantastisch is want hoe trek je anders volle zalen overal ter wereld te beginnen in Baltimore?) Verder natuurlijk volop vragen over Ayaan Hirsi Ali met name omdat er vanmorgen een redationeel in de NY Times stond "A Victory for Intolerance in Holland." Die kop zou natuurlijk moeten zijn: "A Victory voor het Maaiveld in Holland." Het enige lichtpunt in deze hele kwestie is dat Hirsi Ali als het goed is zo'n beetje mijn buurvrouw gaat worden. Ik hoop dat ik haar dan een keer kan ontmoeten. Ik heb ook een beetje proberen uit te vinden wat mensen (collega's) weten van het American Enterprise Institute waar ze voor zou gaan werken, maar dat is niet superbekend. Iedereen weet dat ze vaak op de radio (publieke) worden uitgenodigd om hun mening te geven. Gisteren nog hoorde ik iemand van het Instituut een mening geven over dat Libië niet langer op de terrorisme-lijst staat.
Ik ben trouwens niet de enige die Ayaan's komst met interesse tegemoet ziet. De NY Times: "Ayaan Hirsi Ali, whose real name is Ayaan Hirsi Magan, says she plans to leave the Netherlands for the United States. She should be welcomed here under either name."

Dapper

2006-05-13T15:00:00.000-04:00

(Zonnebloempje met zaaddop nog half over z'n kop!)

Chinese weg

2006-05-12T21:38:00.000-04:00

In één maand tijd heb ik nu bij twee verschillende gelegenheden twee (zaken)mensen ontmoet die vol afschuw over de Fransen in West-Afrika spraken. De eerste was een Nederlander die daar jaren had gewerkt (volgens G. voor een bank) en de tweede een Amerikaan (ook uit financiele wereld) afkomstig uit West-Afrika. Het waren twee verschillende gesprekken maar het viel me echt op dat ze allebei dezelfde elementen noemden, nl. hoe de Fransen met man en macht de baas blijven spelen in hun oud-koloniën. Volgens de Amerikaan waren bijv. de onlusten in Ivoorkust (opnieuw) in gang gezet met steun van de Fransen nadat president Gbagbo van Ivoorkust een wegenbouwproject bij een Chinese firma had besteld en niet zoals gewoonlijk bij een Frans bedrijf. En dat was tegen het zere been van Chirac... Misschien herinner je je nog dat de Ivorianen een mensenmuur om het presidentieel paleis vormden? Volgens de Amerikaan zie je echt niet elke dag dat de bevolking van een Afrikaans land zo pal achter (voor) de president gaat staan. Ik wil hiermee niet het gedrag van de Ivorianen versus de Fransen goedpraten, maar ik vond het opvallend en interessant om van twee verschillende mensen met goede kennis van de regio zulke scherpe kritiek te horen op het Franse beleid. Daarom kan ik me goed voorstellen dat er een grote, hoekige kern van waarheid in zit.
(Hier vond ik iets over de betrekkingen tussen China en Ivoorkust, en hier nog iets over de gebeurtenissen van november 2004).

Sniper survivors

2006-05-09T23:14:00.000-04:00

Herinner je je het verhaal van de sniper nog? Van die man die een jongen die hij zijn zoon noemde, door een gaatje in de achterklep van zijn auto, mensen liet doodschieten? In post-9/11 Amerika? Dat gebeurde hier in Maryland! Die man (John Allen Muhammad) is eigenlijk allang veroordeeld want het bewijs was overtuigender dan overtuigend en er is ook al een film over gemaakt. Toch is deze week pas de rechtzaak begonnen (er was er ook al één in Washington D.C., maar dit is een andere staat, dus is er een tweede rechtszaak, ja, Amerika is niet altijd zo heel erg één land als je zou denken). Vandaag werden de "sniper survivors" gehoord:
Caroline Seawell recalled being shot in the back Oct. 4, 2002, as she loaded Halloween decorations (sic!) into her minivan in the parking lot of a Fredericksburg, Va. shopping center. "I dropped to the ground and prayed that God would let me live so that I could take care of my kids," Seawell, who has two children, said of the moment she was hit. (Op wjz.com).
Opvallend vind ik nu weer dat Muhammad zijn eigen verdediging doet. Dat is blijkbaar een kenmerk van mensen die zichzelf onschendbaar achten, denk aan Hoessein en Milosevic. Allemaal types die denken dat ze het beter weten, zelfs als hun handen kleven van het bloed van onschuldigen (zo, laat ik me ook eens Amerikaans dramatisch uitdrukken).

Uit de oude nucleaire doos

2006-05-03T21:38:00.000-04:00

We worden voor van alles bang gemaakt: illegalen, terroristen, en natuurlijk de global warming, maar ooit waren we bang voor deze kernraketten. Nu staan ze netjes in een museum. Links Russisch, rechts Amerikaans.

Bitterbal

2006-05-02T07:48:00.000-04:00

Pas als je in het buitenland woont, kom je erachter dat er wel degelijk hapjes bestaan die je alleen in Nederland kan krijgen. Bijvoorbeeld, de bitterbal, de haring en de loempia met satésaus. Ik ging samen met G. en J. naar de koninginnedagreceptie in Washington. Wij zijn de enige drie Nederlanders in Baltimore (tenminste dat vermoeden we) en vormden daardoor een bescheiden maar gewichtige delegatie. Het bleek echt propvol te zijn op de ambassade en we schuifelden een beetje rond tot we opeens een heleboel ruimte hadden. We stonden net te genieten van al die ruimte en de mooie bollenveldposter aan de muur, toen de ambassadeur opeens achter ons opdook: tijd voor het Wilhelmus en wat bleek, wij stonden helemaal vooraan! Na ijverig zelfs "de tihihihirannie verdrijven, die mij mijn hart doorwondt!" te hebben gezongen, hadden we echt wel een bitterbal verdiend. Maar de ambassade had nog iets veel beters bedacht: een heel buffet met chinees-indisch eten! Snel gingen we in de rij staan en met ons nog 500 mensen. Dat was een hele lange rij en daarom gingen een paar hele slimme Nederlanders vanaf de andere kant aanschuiven. Toen stond iedereen stil. Dat duurde een tijdje (waarbij we erg moesten lachen om alle irritatie van onze medelanders) dus gingen we maar even naar de andere zaal waar de ambassade-band was uitgebarsten in een heel mooi vals "I'll nehever be your biehiest of burden". Ik ging in een andere rij staan in de hoop een biertje te pakken te krijgen en toen zag mijn oog hem staan: een hele haringkar vol haring. En het goede was dat er niemand bij in de rij stond want al die Nederlandse Amerikanen, lusten allang geen haring meer. Ik liet de bierrij voor wat hij was en genoot intens van twee smakelijke haringen. Toen kreeg ik hele erge dorst en ging naar de (korte) colarij. Daarna nam ik nog een haring en op het moment dat ik besloot dat haring en cola een eigenaardige combi is, wees J. me op een man met een hele grote schaal bitterballen. Ja, dat kan er ook nog wel bij... Kortom, het was hard werken op de receptie en dat allemaal dankzij Bea en de kinderen. Dankuwel majesteit! (En alle Nederlandse belastingbetalers...)

Spelletje monopoly

2006-04-28T23:04:00.000-04:00

En dan nog wat nieuws van het Baltimorees front. Dankzij de privatisering van de energiemarkt gaan de prijzen van de energierekeningen hier per 1 juli 70% omhoog. De afgelopen weken is er een heleboel gedoe over geweest, want veel mensen waren onaangenaam verrast. Trouwens, 70%, wie gelooft dat nou?! En helaas, ondanks naarstig overleg tussen politici en BGE (de electriciteitsmaatschappij) is er geen oplossing gevonden. De prijzen moeten en gaan met 70% omhoog.
Nu net werd (met veel hiep hoi) op het nieuws aangekondigd dat BGE-klanten (dat is heel Baltimore en omstreken want ondanks dat dit een vrije, open markt is, is er geen enkele alternatieve maatschappij bij wie je je electriciteit kan inslaan!) kunnen meedoen aan een plan. Het plan houdt in dat je rekening per 1 juli 20% omhoog gaat, dan nog een keer 5% en dan nog een keer 25%, zodat je per 1 januari 2008 toch het volle pond betaalt. Ook begin je ergens halverwege $19 extra per maand te betalen, als vergoeding voor BGE.
Toen electriciteit hier zes jaar geleden geprivatiseerd werd, werden de spelers (opnieuw voor de duidelijkheid: er was en is maar één speler) verplicht om de prijzen zes jaar lang te bevriezen, maar die mooie tijd is nu over. Binnenkort wordt BGE overgenomen door een maatschappij uit Florida en ik begreep dat de goeverneur die interessante ontwikkeling niet teveel in de weg wilde staan.
Misschien dat isolatie en energiebesparing nu eindelijk een hip onderwerp gaan worden hier. Aan de andere kant, alsof de hoogte van mijn electriciteitsrekening mijn huisbaas iets kan schelen...
(De vrouw op de foto is Allegra, zij is het gezicht van de campage Saving Energy: "BGE has asked that I show you how easy it is to make a difference in your energy bill by using energy efficiently at home.")

Longest day of some lives

2006-04-28T22:22:00.000-04:00

We zijn nu verdeeld over een paar weken 24 uur op pad geweest met Jack Bauer en kan niet anders zeggen dan dat het geweldig spannend is geweest. Wow, wat een show! Ik zou het liefst nu non-stop de volgende reeks DVD's gaan bekijken maar durf er niet aan te beginnen want het is steeds zo moeilijk om te stoppen. Dus zitten we nu season één te herkauwen en zelfs G. heeft toegegeven dat het percentage domme en gemene vrouwen wel erg hoog is. Ga maar na: Sherry (echt Shakespeariaans vals), Kim (argh, denk nou eens na!), Teri (nou die valt nog mee, maar haalt het dus niet), Nina (slecht, maar wel interessant, ik wil nu bijv. ook de hele tijd de telefoon opnemen met: CTU, Myers) versus Jack (door G. regelmatig per ongeluk "Frans Bauer" genoemd, dan heb ik het echt niet meer), David (ambitieus maar karaktervol), George (lijkt vals, blijkt toch ok). Kortom, de mannen zijn stuk voor stuk helden! Waar of niet? Ok, de Drazens zijn natuurlijk gemeen maar die praten dan ook Servisch, en wat klinkt die taal opeens eng!

Boerderij bibliotheken

2006-04-25T18:02:00.000-04:00

Goed nieuws uit Kaapstad van Biblionef SA!

On Friday 7th April 2006 the 4 Farm libraries in Rooiberg Robertson have been opened for the use of the workers, their families and especially their children who previously had no direct access to a library or even books of any kind in the Rooiberg area.

Three of these four libraries were converted from spare outbuildings. In the fourth library, in the Riverside area, Biblionef made use a farm worker's home, installing shelves of books in their foyer. During the handover day, each one of the libraries was visited and officially opened by proudly cutting the ribbon; each visit attracting large crowds of locals, mostly the children who will benefit from the books.

The appreciation of both adults and children in Robertson was apparent throughout; the eagerness to enter their new library and the anticipation on their faces epitomised this appreciation. To culminate these opening celebrations, a formal function was held at the Rooiberg Community Hall in the Goree district. The success of the project was only possible because Biblionef received the necessary funds from DEVCO, a subsidiary of the South African wine industry.

De foto's spreken voor zich! Ik ben echt trots op Biblionef, want op deze wijnboerderijen was niks en je ziet hoeveel kinderen er wonen. Nu hebben ze deze plaasbibliotheken (plaas = boerderij) vol nieuwe boeken tot hun beschikking. Echt goed!

Iedereen kan trouwens Biblionef helpen door vriend te worden: http://www.biblionef.nl/.

Suspicious package

2006-04-24T18:02:00.000-04:00

Toen we vrijdag aankwamen op Union Station in Washington DC, moest de trein ongeveer een kwartier blijven wachten voor hij het station binnen mocht rijden. Op het station aangekomen, hing er zo'n rare opgewonden spanning. Iedereen stond een beetje te dringen bij dezelfde gate. Wat bleek: er was een suspicious package gevonden in de stationshal. We dachten er niet veel van en gingen naar de metro, maar daar stond security iedereen tegen te houden want die hele metroingang was afgesloten. We liepen dus door naar de metroingang aan de andere kant van het station en daar was het heel druk. Ik had juist een voet op de roltrap gezet, toen die tot stilstand kwam. Ik keek over de railing om te zien welke sukkel op de stopknop had gedrukt maar toen zag ik dat er allemaal rook uit de roltrap kwam. Zonder iets te zeggen liepen G en ik in draf het station uit. Er kwamen allemaal brandweerwagens aan, hopelijk en waarschijnlijk helemaal voor niks. Wij liepen door naar het volgende het volgende metrostation. Maar toen we eindelijk per metro bij onze eindhalte waren aangekomen, bleken de roltrappen daar ook kapot te zijn! Dit keer geen rook of drukte. Alleen een werkman en een hele rij Washingtonse mensen die puffend en steunend de stuk of 100 treden van die hele hoge roltrap op moesten lopen.

Het is 1, 2, 3 uur

2006-04-20T19:45:00.000-04:00

Mailtje van vandaag:

On Thursday May 4, 2006, at two minutes and three seconds after 1:00 am in the Morning, the time and date will be 01:02:03 04/05/06. This will never happen again in your life time. !!!

Elk tijdstip gebeurt natuurlijk maar een keer gebeurt in je leven (wow, het is nu 07:49:50 04/20/06... eenmalig!) maar ik realiseer me zonet dat dit unieke 1, 2, 3, 4, 5, 6-moment in de VS al voorbij is want hier zeg je eerst de maand en dan de dag, dus hier was het 1, 2, 3, 4, 5, 6 op 5 april (April 5).

We lopen hier graag een beetje vooruit op de zaken.

Washington

2006-04-19T20:34:00.000-04:00

Dit is een mooie foto van Washington D.C. waar G. vorige week was voor een conferentie. Aankomende tijd gaan we nog twee keer want vrijdag is er een alumnibijeenkomst van (onze) Universiteit Utrecht en de week daarop zijn we uitgenodigd door Harer Majesteits Ambassadeur voor een receptie ter gelegenheid van Koninginnedag op de ambassade!
Omdat we geen auto hebben, overnachten we aldaar en dan kunnen we de volgende dag nog even lekker naar een van de vele vele mooie Smithsonian musea. Elk nadeel heb...

Fit of dik

2006-04-19T20:00:00.000-04:00

Er is een groote tweedeeling in de Amerikaansche maatschappij: de fitten versus de dikken. De fitten rennen fris een rondje voor of na het avondmaal (of ontbijt, ook geinig), de dikken proppen nog eens een onduidelijke burger naar binnen. (Bij sommige McDonalds kosten die maar $1! Toch is hardlopen stukken duurder want daar heb je het laatste model i-pod voor nodig). Vlak bij waar wij wonen is een hele lange kade die ze de red stripe (of red line, ik weet het even niet, maar het is in elk geval geen green line) noemen en rond een uur of zeven 's avonds lijkt heel sprietig Baltimore daar rond te rennen. Vanavond was het weer zo'n lekker lauwwarm avondzonnetje en ik deed ook eindelijk mee (had ik me al een paar honderd keer voorgenomen want ik reken mezelf graag tot de fitten). Helaas keek ik één keer in het spiegelende glas van iemands tuindeuren en toen zag ik dat ik er helemaal niet zo fit bijliep als ik dacht. Maarja, dat is nog altijd beter dan een burgerbuik en als (als) ik dit nu eens goed blijf volhouden, dan doe ik straks niet alleen fit maar dan ben ik het ook.

Zeil rond de wereld

2006-04-14T22:34:00.000-04:00

De Volvo Ocean Race komt eraan! Tussen 17 en 19 april (afhankelijk van de wind, hoe interessant en authentiek toch) arriveren ze in Baltimore. Sinds hun stop in december in Kaapstad zeilen ze via Rio de Janeiro, Baltimore en New York naar Rotterdam. Doortje uit Kaapstad mailde dat ze daar met het bestuur van de Nederlandse club op een speedboot het ABN AMRO team ONE dat op top lag, hebben binnen gehaald. Super natuurlijk. Ik heb de Nederlandse club hier gemaild om te vragen of zij ook iets leuks doen maar waarschijnlijk niet want dat weekend komt Freek de Jonge naar hier en die gaat voor, denk ik zo. De finish van de race is in Göteborg, Zweden. Nog even wat stoere teksten over Baltimore knippen en plakken:
Baltimore is no stranger to the sea. It is the westernmost port on the Atlantic and since 1600 has been welcoming ships and sailors.
En: Today’s Baltimore, a bustling city built on tradition and civic pride, is an all-American success. In the 1970s the Inner Harbour went through a major redevelopment which turned an industrial port into a travel destination welcoming more than 11 million visitors each year.
En hier wonen wij! Federal Hill on the south side of the Inner Harbour offers the best view of the city. The surrounding neighbourhood has a variety of boutiques and restaurants and one of the city's most popular markets.
(Foto: Doortje, je kan hem downloaden als wallpaper op www.abnamro.com/team).

Over de abortus ban in South Dakota

2006-04-13T21:03:00.000-04:00

Amerikaanse staat verbiedt abortus.
Pro-choicers en Indianenstam in actie.

Lees mijn verhelderend artikel op http://www.divazine.be/.

En schrijf je daarna onmiddellijk in op de Divazine nieuwsbrief voor boeiend vrouwennieuws uit binnen- en buitenland: www.divazine.be/nieuwsbrief.html.

Thank you so very much!

2006-04-11T18:36:00.000-04:00

Twee weken geleden heb ik opnieuw helpen screenen voor Women Entrepreneurs of Baltimore (WEB). Het was de tweede keer dat ik het deed en het was opnieuw heel interessant. WEB verzorgt trainingen voor werkloze vrouwen (maar tegenwoordig ook mannen) die een eigen bedrijf willen starten. Vaak gaat het om dingen die mensen informeel al doen (haar knippen of vlechten, catering) formaliseren. Maar anderen hebben een heel nieuw plan, bijvoorbeeld kinderen-van-school-halen dienst of een online castingbureau. Of expertise van vorige baan, bijv. een vrouw die orthodontische dingen (beugels enzo) ontwerpt. In de training leren de kandidaten een businessplan schrijven voor de bank en een marketingplan opstellen.
Op de ochtend dat ik kom helpen, komen de kandidaten zich voorstellen. Ongeveer de helft kan echt naar de training gaan, dus het is nogal spannend. Als screener krijg ik een vragenlijst die ik heel strak moet volgen en aan het einde moet ik mijn mening geven over de kandidaten. Ze doen ook een groepsopdracht en daar moet je ook aantekeningen over maken in een schema. Het is heel leuk om al die ideeën te horen en het is ook heel leerzaam om de verschillende manieren waarop mensen zich presenteren te zien. Duidelijk to the point je verhaal vertellen, blijft toch het sterkst.
Ik geloof dat ik het vooral doe voor het handgeschreven bedankkaartje, noem het overdreven, maar het is heerlijk om zo bedankt te worden!
Dear M,
Thank you so very much for screening with us on Saturday! We are incredibly grateful to you for giving up part of your weekend to be a part of our selection process. Additionally, it is alway wonderful to see you!
I hope that this screening was as meaningful and inspiring as your first screening experience. We would, of course, love to have you serve as a screener for a future class--maybe at one of our summer screenings?
Regardless of when we see you next, thank you so much for your contributions this far to further WEB's mission. We look forward to future collaborations!
All the best,
S.

Baraka of Baltimore?

2006-04-05T19:07:00.000-04:00

Elf openbare scholen van Baltimore komen per 2007/2008 in handen van de staat (Maryland). Het is voor het eerst (sinds lange tijd in elk geval) dat een staat dat doet. Niet zonder reden want de cijfers zijn echt om te huilen hier. In de ergste scholen haalt maar 10% tot 20% een diploma. Iemand die ik hier ken, ging vroeger (ook al weer zo'n 15 jaar geleden) naar een openbare school hier. Ze herinnerde zich dat ze meestal met haar hoofd op haar bankje lag omdat er hele uren lang geen les werd gegeven maar "orde werd gehouden". Luisteren naar een overstresste onderwijzer van wie de doelstellingen zijn afgekalft tot: iedereen op een stoel danwel stil krijgen. De veel te grote klassen, de slechte buurten (dus minder geld), en drugs hebben er allemaal mee te maken maar toch bakt geen stad in Amerika ze zo bruin als Baltimore. Er draait hier nu een film die daar wat van laat zien: Boys of Baraka. In die film maak je kennis met een paar Afrikaans Amerikaanse jongens tussen 11 en 14 jaar oud die naar van die slechte scholen in Baltimore gaan. Ze krijgen de kans om naar een hele kleine school middenin Kenia te gaan. Hele familie dolblij: eindelijk een kans om misschien een diploma te halen! Want die school staat dan wel middenin Afrika maar wordt helemaal gerund door Amerikanen (volgens mij zaten er ook geen Keniaanse kinderen op). Het gaat erom dat die Baltimore troubled kids helemaal los zijn van hun probleemomgeving, dat ze heerlijk veel ruimte hebben om te spelen en dat ze tegelijkertijd weinig afleiding hebben en zich dus volop op hun schoolwerk kunnen richten. Het recept werkt heel goed, dat zie je zo. De jongens zetten zich in, hebben soms een crisis, maar zetten heel goed door want ze begrijpen op een hartverscheurende en veel te volwassen wijze dat ze een unieke kans hebben gekregen. Bijna al hun vaders zitten in de gevangenis, en dat wordt ze ook constant ingeprent. Maar dan zijn ze voor de zomervakantie terug in Baltimore en krijgen ze te horen dat ze niet terug kunnen voor het tweede jaar. De school (stichting) in Baraka, Kenia moet sluiten omdat vanwege een aanslag de hele Amerikaanse ambassade dicht is gegaan. De teleurstelling is natuurlijk gigantisch bij de jongens en hun (groot)ouders. In het laatste deel van de film zie je hoe slechts één jongen (op de foto) erin slaagt de extra aandacht tijdens zijn Baraka-jaar te 'verzilveren' in de beste wiskunde uitslag in Maryland ooit(!). Hij mag daardoor naar een veel betere school en zal waarschijnlijk een beurs krijgen om naar college te kunnen gaan. Maar een andere jongen van 14 die een leesniveau heeft van een groep 2 leerling, geeft op. Je ziet hem later nog een beetje rondhangen op een speelveldje in de buurt dat helemaal is afgebrand. Brandweerwagen scheuren voorbij om een ander veldje te blussen. En dan is de film voorbij.
Meer: de website van de producer (mét trailer!) en in de krant een stuk over andere jongens die naar Baraka gingen.

Ik ben niet de enige...!

2006-04-03T19:36:00.000-04:00

Ik kom er dus achter dat ik niet de enige ben die er niet in slaagt een Amerikaans rijbewijs (nodig als je hier auto wil registreren en verzekeren en besturen) te pakken te krijgen. Mijn baas was na de eerste frustrerende ontmoeting met mij meegegaan naar de rijbewijzendienst. Dit keer naar het hoofdkantoor omdat mijn collega's ervan overtuigd waren dat daar meer expertise aanwezig zou zijn en dat daar niet zo moeilijk zou worden gedaan (en beweerd zou worden dat mijn foreign license niet echt is...). Maar voordat mijn baas tegen een van officials kon zeggen: "Ik sta voor haar in!" had de rijbewijzenmevrouw al gezegd dat buitenlanders alleen terecht kunnen bij de dienst... om 6 uur 's morgens. Weer grote verbazing van onze kant, maargoed een paar dagen later huurde ik maar weer een auto en ging op weg. Na een paar uur bibberen in de rij (het was toen nog koud 's morgens) kwam een van de rijbewijzenmevrouwen naar buiten, en begon op geheimzinnige wijze nummertjes uit te delen aan de eerste ca. 15 mensen uit de rij. Voordat de rest van de rij het door had, was onze "beurt" al weer verkeken! Meer mensen zouden ze die dag niet gaan helpen. Toen heb ik besloten dat dit een Onverbiddelijk Instituut is en dat ik beter kan wachten--hoe belachelijk ook--tot ik alle documenten heb die ze me de eerste keer gevraagd hebben. Maar of het dan gaat lukken, is nog maar de vraag want over rijbewijzen en immigranten is in Maryland al het nodige te doen geweest. Afgelopen november heeft een groep immigranten een zaak hebben aangespannen tegen de MVA omdat het vermoeden bestaat dat de MVA (dat is dus de rijbewijzendienst) expres moeilijk doet! Zie hier op washingtonpost.com. Blijkbaar zit de MVA in een lastige spagaat want Maryland is één van de (weinige) staten waar aan illegale immigranten géén rijbewijs geweigerd mag worden. (En dat zou Al Qaeda ook hebben geweten...).
Dit weekend stond er in een krant uit Annapolis een heel verhaal over hoe slecht alles is geregeld bij de MVA. Ik ben het helemaal eens met de afgevaardigde die wordt geciteerd:
"This is not about the legal immigrant issue," he said. "There should be a separate process if someone has gained residential status, but should the process be a stampede [stormloop]? That's just ridiculous."

Met laptop in tuin

2006-04-02T12:03:00.000-04:00

Met Laptop in Tuin Zitten. Dat kan nu want we hebben wireless internet! Zo tafel en stoelen en computers staan buiten. Oh, batterij van mijn laptop is bijna leeg. Verlengsnoer? Hebben we niet. Tafel vlakbij keukenraampje zetten want daar is dichtstbijzijnde stopcontact. Voor raampje zit hor die niet open gaat. Of toch, hor kan op kiertje. Net zo lang snoer door kiertje frummelen tot er iets kraakt. Hè hè, lekker zo... Oh, nu hebben we geen ontvangst meer want tafel staat nu achter een muur. Naar binnen gaan en modem plus router naar achterkamer verplaatsen. Ja ontvangst. Zo, nu gaan we werken. Eh... is jouw scherm ook zo onduidelijk met dat zonlicht erop? Ja! En dat kan me niks schelen! Over een uur of acht wordt het vanzelf weer donker!

Half zeven

2006-03-30T18:46:00.000-05:00

Net tot half zeven buiten kunnen zitten, zo gaat het goed, hééél goed.
Ondertussen de sprieten die in allerlei vormen tevoorschijn komen bewonderd. Hoe mooi toch dit alles. Ik heb nog nooit zo naar zomer verlangd als dit jaar.
Mijn zus schreef: "Ik merk meer en meer hoe zeer het weer mij beïnvloedt, dus ik ga even door over het weer: nou, het is eindelijk zachter hier", (waarna een fijn verhaal over weer en tuin volgde).
Maar het is waar, iedereen wil van winterfrons af en beter weer waar je vrolijk van wordt.
En iedereen wil sandalen aan.
Dus lieve heer in de hemel, schenk ons een hele lange zomer en wij zullen enkel zedige zomerjurkjes dragen.

Shop Rococo

2006-03-25T18:01:00.000-05:00

Mick heeft de rococo shop geopend. Je kan er bijvoorbeeld de anorexiBracelet kopen. Hij schrijft:
dé enige manier van afvallen is anorexia
maar hoe krijg je het
dit juweel helpt je daar bij!
je vergeet nooit meer
dat je moet kotsen na je eten!

Heimwee

2006-03-25T12:36:00.000-05:00

Echt goed woord: heimwee. Net zo vaag, abstract en sepia als het gevoel zelf. Ik heb het niet heel vaak, maar af en toe ga ik helemaal kopje onder. Deze week had ik de ergste wee naar heim sinds kerst. Ik mis vooral mijn familie en helemaal als ik weet dat ze met elkaar iets leuks gaan doen. Zoals vanavond. Ze gaan met een heleboel mensen eten om iets te vieren. Argh, dan zou ik echt het liefste op het eerste het beste vliegtuig springen. Misschien doe ik dat op een dag wel echt een keer, maar voorlopig behoedt mijn verstand me voor dit soort akties. Plus het praktische feit dat ik maar een zeeeer beperkt aantal vrije dagen heb die ik pas over 4 maanden mag beginnen opnemen. Beste tegenrecept voor heimwee: muziek (van alles), werken en gezellig koffie gaan drinken. (Wat ook helpt, is gaan opsommen wat er allemaal verkeerd is aan de Lage Landen maar dat zullen we maar voor onszelf houden.)

Lezen in de lente

2006-03-23T20:56:00.000-05:00

En wat lag er vandaag in de brievenbus? Het boekenweekgeschenk! Met een kaartje: "Ik had een boek gekocht en heb er voor joe één bij getroggeld. Ik vertelde dat je zo graag leest."
Goed hè! Dat is nou mijn allerliefste moeder.

Demonstreren

2006-03-23T19:41:00.000-05:00

Nou, demonstreren tijdens begrafenissen mag ook al niet meer... Verboden in Maryland sinds enkele dagen. De aanleiding voor het verbod was de belachelijke vertoning van deze verlichte luitjes: de Westboro Baptist Church, bij het graf van een militair. Deze kerk denkt dat er Amerikaanse soldaten omkomen in Irak omdat de Verenigde Staten homo's 'tolereren'. (Ik denk dat ze bedoelen: een normaal leven laten leiden.) Ik kan me niet voorstellen dat ze dat echt denken maar ik vind wel dat hun rijbewijs onmiddellijk moet worden afgepakt (zo gaat dat immers met terroristen). Een paar weken geleden, toen ze hun freedom of speech nog op begraafplaatsen mochten uitoefenen (met leuzen als "Thank God for dead soldiers"), stond er een foto van ze in de krant. Je zag ze met hun spandoeken staan brullen in de buurt van een familie die krom van ellende op zo waardig mogelijke wijze de begrafenis probeerde af te handelen.

Democratie in de gemeenten

2006-03-18T18:57:00.000-05:00

Ik moet zeggen dat ik door de verhalen van onderstaande insider ook een beetje meer inzicht heb gekregen in de gemeentepolitiek in Nederland. Ik weet zeker dat de verschillen per gemeente heel groot (kunnen) zijn, maar een ding is volgens mij overal hetzelfde en vind ik echt gek.
In Nederland worden de stembureau's blijkbaar bevolkt door leden van de verkiesbare partijen. In alle (wel drie ahum) andere landen waar ik heb gewoond, worden stembureau's bevolkt door mensen die juist niet van een verkiesbare partij zijn. Uiteraard niet! Neutraliteit is op die manier ver te zoeken en dan krijg je situaties zoals mijn insider mij die schetste. Achter de stembus zit de lijsttrekker of kandidaat raadslid van zekere partij jolig stemmers uit te nodigen voor een partijtje tennis of een borrel. Je begint je zelfs af te vragen: om wat te bespreken?

En een commentaar

2006-03-18T18:37:00.000-05:00

Ik heb ook besloten het volgende commentaar naar aanleiding van de gemeentelijke verkiezingen in Nederland te plaatsen. Deze is van een insider die tot voor kort gemeenteraadslid was in een --laten we zeggen-- kleine "heringedeelde" gemeente in het westen van het land.

Nadat in 2002 het duale stelsel in de gemeentelijke politiek was ingevoerd, bleek snel al dat de gemeenteraad een totaal andere positie had gekregen en bovendien veel meer te zeggen had gekregen. Haar taak is "kaderstellend" en "controlerend" geworden. In de praktijk betekent dit, dat waar voorheen het college van burgemeester en wethouder een beleidsvoorstel formuleerde met ondersteuning van de ambtenaren, dat nu de gemeenteraad "voorop" moet lopen.
Kortom de Raad moet beleid aangeven, bijvoorbeeld: veiligheid, onderhoud plantsoenen of woningbouw. De grote vraag is: waar haalt de Raad haar informatie vandaan, oftewel wat wil de burger die zij immers vertegenwoordigt? De toverwoorden die dan worden genoemd, zijn: burgerparticipatie en het burgerinitiatief. Bovendien kan een gemeentelijke fractie thema-avonden organiseren teneinde er achter te komen wat er leeft onder de bevolking en bezien of één en ander beantwoordt aan het partijprogramma.

OK, en dan nu de praktijk!
- Op de door (partij X) georganiseerde "Open Huizen " in de (gemeente X) komt, behalve het partijkader, nauwelijks iemand. Zelfs op informatie-avonden inzake de fusie met (gemeente Y) en de avond over de bezuinigingen was nauwelijk belangstelling van de burger.
- Dan de burgerparticipatie. Ook raadsleden kunnen (sport)vereningen bezoeken om te horen wat er leeft, of gewoon bij de lokale supermarkt iets opvangen of een stukje uit de krant natrekken waarin een mistand wordt gesignaleerd. Of dit leidt tot een stuk beleid is de vraag. Kortom moeilijk en bovendien vreet zoiets tijd.
- Tenslotte het burgerinitiatief. Een goede zaak waarbij een aantal burgers aan de hand van een handtekeningenlijst de Raad kunnen dwingen een bepaald onderwerp op de politieke agenda te plaatsen en hier eventueel beleid aan te koppelen.

Waar komt de burger wel op af? Als er iets concreets gebeurt in zijn directe omgeving. Bijvoorbeeld, het plaatsen van een verkeersdrempel, of een UMTS mast; de eventuele sluiting van het zwembad of het mogelijk plaatsen van windmolens en tenslotte geluidsoverlast door opgeslagen zeiljachten met fluitende masten.

Gratis analyse

2006-03-18T12:51:00.000-05:00

Wie Heksenteksten leest, heeft geen krantenbijlages meer nodig. Insiders van over de hele wereld houden u op de hoogte met scherpe analyses van lokale gebeurtenissen.
Dit stuurde een insider uit Zuid-Afrika me door naar aanleiding van de gemeentelijke verkiezingen aldaar:

We have been having electricity cuts in Cape Town. Our electricity situation is sort of back to normal at present, but normal now is a very tentative system, which will in all likelihood lead to power cuts on and off over the next 6 months. The reason for the crisis is that one of two generators at Koeberg is down and needs repairing, and with that one down, there is no backup when the other generator trips, which happens form time to time on any electric grid, but perhaps more in SA. We have the cheapest electricity in the world, and have spread it, correctly in my opinion, to communities which previously did not have electricity, and also to other southern African countries. The result is that with the one genitor down, the electric lines are not able to convey sufficient electricity from upcountry into the Western Cape (they had never thought that we might be in this position). So now there is a crisis, with people unused to saving electricity, which is something we should probably always have done, and crisis plans to resolve the crisis, with huge increases in electricity to come.

The cuts, the poor administration by the previous ANC Mayor, and squabbles in the ANC in the Western Cape, have fed into the hands of the Democratic Alliance in the local Government elections on 1 March. So while generally the ANC got even stronger throughout the country at local government level, the DA got 42% of the vote in the Cape Town, with the ANC getting 38%, and the Independent Democrats, the only opposition party growing Nation wide, with 11% of the vote. However, the ID is adamant that they will not go into coalition with any party, which leaves both the ANC and DA with too few seats to govern. On Wednesday the DA won the election of Mayor (much to the surprise of the DA also), with all but one of the other seats in Cape Town supporting the DA, and that other seat (the PAC) abstaining. The situation is very brittle however. I felt that it was time for the ANC and the DA to govern Cape Town together, in the light of the fact that the agreement is brittle, and there will in all likelihood be a swing between the ANC and DA over many years to come, but these arch-enemies are not prepared to work together in Cape Town (despite both having entered into agreements with the demon, now defunct, Nationalist Party in years gone by). The ANC and DA have moved to jointly control 4 Municipalities where the party of a mad previous ANC Mayor in Beaufort West has obtained the same kind of support as the ANC, so other co-operation is possible when they put their minds to it.

This co-operation may be needed later in nay event. Time will tell.

Plat Anna

2006-03-16T21:18:00.000-05:00

Daan stuurde dit intrigerende Afrikaanse gedicht door:

My huisie is klein, my gedagtes onrein
Die staat sê hy's jammer en die werkers word armer
En ek begeer, mm mm, ek begeer
My sente in die bank hou regtig nie lank nie
Want hoes en betaal bly die wet van Transvaal
En ek begeer, mm mm, ek begeer

van Anna Swanepoel.

Nog meer tranen

2006-03-15T18:04:00.000-05:00

Gisteren (op internationale pi-dag oftewel 3-14) kreeg Bush tranen in zijn ogen. Hij ontmoette de jonge basketbalspeler Jason McElwain die afgelopen week tijdens een finale van een scholencompetitie in de laatste seconden wel 20 punten scoorde. Het bijzondere was dat hij hij eigenlijk helemaal geen vaste speler is. Hij is autistisch en is de assistent-coach van het team. Het was bekend dat hij heel graag een keer wilde spelen en nu tijdens deze wedstrijd kwam zijn droom dus uit: hij mocht het veld op. Iedereen hoopte voor hem dat hij minstens één keer zou scoren. En dat deed hij: één keer, daarna nog een keer en nog een keer... Zijn prestatie was door iemand in het publiek op video vastgelegd en dat filmpje wordt nu heel vaak op televisie vertoond. Ik moet zeggen het ziet er echt ongelofelijk uit want je ziet Jason koeltjes scoren terwijl het publiek helemaal door het dolle raakt. Hij is nu een rolmodel geworden voor andere autistische jongeren, zeggen de kranten. Bush was heel trots op hem en zei dat dit verhaal mensen raakt. Jason keek ook blij want hij heeft al verschillende aanbiedingen gekregen van producers die zijn verhaal willen verfilmen. Kijk ook even naar dit filmpje waarin hij aan het woord komt. Net Forrest Gump!

We women...

2006-03-14T22:02:00.000-05:00

Sinds 9/11 is Amerika in veel opzichten in de ban van een security-koorts die soms echt te ver lijkt te gaan. Gisteren had ik een afspraak bij de rijbewijzendienst om een Amerikaans rijbewijs te krijgen. Vorige week nog een verplichte drugs en alchol cursus gevolgd want buitenlanders weten natuurlijk niet dat alcohol en verkeer een slechte combi zijn. Op zich was die cursus wel leerzaam want ik begrijp nu eindelijk hoe het zit met alcoholpercentages in je bloed (en dat veel koffiedrinken niet helpt om het te laten zakken).
Mijn beurt begon goed met de bureaucraatmevrouw die gezellig lachte om mijn korte kapsel op de foto in mijn rijbewijs. Maar ze bleef kijken en kijken en kijken... Bladerde in haar grote rijbewijzenboek, vroeg nog maar eens uit welk land mijn rijbewijs was, hield het onder een blauw lampje... tot ze op heel erge by the way-toon zei dat ik nog twee letters of certification nodig had. Ze gaf me de brief over de brieven die ik moest hebben en wat las ik daar: de echtheid van mijn rijbewijs kon niet worden vastgesteld. Ik viel zowat van mijn stoel. En tegelijkertijd wist ik niet goed hoe ik me moest gedragen, want ik voelde me opeens heel erg een Verdacht Persoon. Vervolgens raakte ik overweldigd door een gevoel van Grote Nutteloosheid. Auto gehuurd. Dag vrijgenomen. Allemaal voor niks. Nu kon ik naar huis gaan en een brief schrijven naar de stad waar mijn rijbewijs is uitgegeven en vervolgens met die brief naar de ambassade gaan in Washington om hun te vragen de echtheid van die brief vast te stellen...
Dat was het dan, ik kon gaan. Ik draafde naar een telefoon om alles aan G. vertellen. Nadat ik had opgehangen, stond er een mooie zwarte moslima naar mij te kijken. Ze zei dat ze kon zien dat ik upset was (dat was ik inderdaad) en vroeg wat er aan de hand was. Ik begon te vertellen maar raakte tot mijn ergernis verstrikt in mijn eigen verhaal. Ik merkte ook dat ik helemaal stond te trillen. De vrouw troostte: "We women go through a lot," en deze woorden die ik normaal veel te dramatisch zou vinden voor de situatie, raakten me nu diep. Ze omarmde me en ik omarmde haar terug. De vrouw veegde een paar tranen uit mijn ogen en zei: "Now get a grip on yourself and go write these letters." Voor ik naar buiten liep voor een extra-large kop supersterke koffie omarmden we elkaar nog een keer.
("Hmm," zei mijn collega toen ik bij dit stuk van mijn verhaal was aanbeland, "ik hoop niet dat die lui van de rijbewijzendienst dat hebben gezien want die kunnen daar zo hun eigen gedachten bij hebben gehad.")
Ik bracht de huurauto terug en hoorde vervolgens nog drie keer (in de lightrail, in de bus en op het vliegveld waar het autoverhuurbedrijf was) de boodschap dat iedereen moet opletten en de aanwezigheid van unattended packages moet melden. Diezelfde avond las ik in de krant dat hele databases van de CIA met adressen van geheim agenten via het internet door jan en alleman kunnen worden ingekeken! Over prioriteiten gesproken...

Naschrift 18 maart: Inmiddels heb ik begrepen dat een paar van de kapers van 9/11 een Maryland-rijbewijs hadden!

Grooot voordeel van Amerika

2006-03-05T18:18:00.000-05:00

Groot voordeel van wonen in Amerika: tijdens etenstijd naar de Oscar-uitreiking kunnen kijken. Alhoewel...
And the Oscar goes tooo...
Eh, zou je me even het zout willen aangeven?
Ssssssst!

Globa-shoppen

2006-03-04T15:01:00.000-05:00

Dit is het verhaal van een vriendin van mij. Laten we haar Alessandra noemen. Ze is heel eigenzinnig en zoekt altijd haar eigen weg. Het onderstaande verhaal is daar een goed voorbeeld van. Ze noemt zichzelf "een prinses die van mooie kleertjes en tassen en schoenen houdt". Daarom koopt ze alleen maar Dior, Max Mara, Pianura en Chloe. Dure smaak? Zeker, ze heeft een dure, goede smaak maar ze is ook heel creatief. Zo koopt ze als een ware globa-shopper al die prachtspullen via het internet, via eBay.com in Hongkong, China. "Daar worden die kleding en tassen geproduceerd," schreef ze me. (Ze weet dat vanwege haar werk als zelfstandig ontwerpster in de meubelindustrie.) "Die verkopers op eBay zijn outletstores van de fabrieken daar die hun merken mogen aanbieden op de lokale (Chinese) markt, daar heeft Dior geen bezwaar tegen. Maar weten zij veel dat die lokale verkopers zo slim zijn om het ook via internet aan te bieden? En internet is toegankelijk voor iedereen! Dus je betaalt de prijs die tussenhandelaren, groothandels of winkels in de rest van de wereld betalen!"
Alessandra pakt het serieus aan. "Ik ken hele collecties uit mijn hoofd. Ik zoek op de websites van die merken hetzelfde artikel en zit dan de foto's te vergelijken." Niet iedereen 'durft' natuurlijk zomaar iets te bestellen in het verre Azië maar dat is nergens voor nodig volgens Alessandra. "Alles komt aan, en komt het niet aan omdat de verkoper het niet verstuurd heeft, dan kun je altijd klagen bij Paypal en bij eBay. Paypal is de organisatie die de betaling doet, heb jij je spullen niet gekregen, dan kun je je geld terugvragen. Ik heb dat een keer gehad, kreeg netjes mijn geld teruggestort."
Dat klinkt te mooi om waar te zijn maar dat is het niet. Vorige week was Alessandra een weekendje in Parijs. Ze genoot volop: "Ik heb me rotgelachen, ik kwam alles tegen, wat ik zelf op eBay koop of zie. Geweldig, ik had op eBay een Max Mara jas met bontkraag gezien voor $100 en zag hem in Parijs voor €1500. Ach ja, het scheelt iets!" En: "Vorig jaar had ik een tas gekocht van Dior, roze, schattig, van leer, voor $60. Ik zag hem in Parijs, voor maar €1500! Koopje toch?" En ze deed er natuurlijk volop ideeën op: "Ik heb mijn Dior rok zien hangen, die had ik ook op eBay gekocht ($29) uit HongKong, en ik zag dat er ook een leuk jasje van is, even zoeken op eBay!"
Toen Alessandra me voor het eerst vertelde over haar Dior-koopjes uit Hongkong dacht ik: "Jaaa nep!" maar ze verzekert me dat dat niet het geval is: "Turkije, Singapore en Thailand, dat is nep, die doen niets anders dan kopieren. Maar alles uit China en Hongkong is echt." In Parijs vergeleek ze haar eigen e-aankopen met die uit 'les boutiques': "Ik had met kerst een Chloe jurkje gekocht en heb die vandaag hier ook gezien, exact hetzelfde. Dat geldt ook voor die Dior rok, stof voelt hetzelfde."
De untouchable globa-shopper: "Zo zie je maar, alles is niet wat het lijkt." Ik geef haar groot gelijk. Lang leve internet!

Het untouchable flexmens

2006-03-03T19:36:00.000-05:00

Pas raadde een flexwerker uit een ander deel van de wereld me aan om naar een VPRO Tegenlicht reportage te kijken: De Flexmens. Ik heb hem nu net bekeken en vond hem echt de moeite waard. Een heleboel dingen die ik (en veel van mijn vrienden) heel gewoon vinden, blijken Belangrijke Trends te zijn. Eén van de geïnterviewde experts zegt: "Het internet wordt niet overschat, het wordt onderschat." Waarna hij een hele serie diensten opnoemt die je tegenwoordig via het internet regelt. Veel dingen die ze bespraken en lieten zien komen overigens uit het boek van Friedan 'The world is flat'.
Op de afdeling waar ik nu werk, wordt ook een deel van het werk uitbesteed aan 'India'. Gisteren zei mijn collega dat ze van een Amerikaans bedrijf nooit zo'n hoge kwaliteit en snelle turnaround hebben gekregen. Als ik hier naar de verzekering of internetprovider bel, heb ik ook bijna altijd iemand uit India aan de lijn. (Beetje flauw misschien, maar aan het einde van het gesprek heb ik een keer gevraagd wat voor weer het daar was. Toen moest die agent die ik dan aan de lijn had vreselijk lachen.)
Ik heb wel een paar bedenkingen bij de onderliggende toon van de reportage, dat was een bezorgde toon. Enerzijds terecht, anderzijds onzin. De soep is nooit zo flex als hij wordt opgediend. Veel mensen denken bij flexibel zijn aan uurroosters. Dag en nacht bereikbaar zijn. Ik vraag het me af. Bijvoorbeeld al die mensen die nu in India backoffice doen. Die mensen werken gewoon op een kantoor bij hun om de hoek, daar is niks flex aan. Ook wordt er gesproken over dagelijks je e-mail checken. Kan de persoon die momenteel niet dagelijks zijn of haar e-mail checkt nu opstaan?
Wat wel echt verandert, zijn de mogelijkheden. Die zijn er momenteel wereldwijd. Zelf vind ik dat een prachtige manier om wat meer van de wereld te zien en zie mezelf graag als een voorbeeld van een untouchable (zo noemt Friedan de experts en de flexibelen der aarde) die het geluk heeft daar de vruchten van te plukken. De reportage maakt duidelijk dat een goede opleiding de kans op een interessantere job verhoogt (zoals dat altijd al zo is geweest) maar dat het vooral om je instelling gaat: niet bang zijn voor verandering.
Je zag in de reportage hoe mensen in Nederland vooral focussen op die voor hun nadelige kant hiervan. Want op dit moment zit er natuurlijk iets scheef: de lonen. Als je nu zin hebt om bijv. in Zuid-Afrika te gaan werken, heb je grote kans dat je daar werk zal vinden in een callcenter dat daar staat juist omdat de lonen daar lager zijn.
Even hoopte ik dat Mei Li Vos die in de reportage aan het woord komt daar misschien goeie ideeën over heeft. Zij heeft onlangs een alternatieve vakbond opgericht, die zich richt op mensen met tijdelijke contracten, freelancers, en andere flexmensen. Ze klonk in de reportage heel verfrissend maar toen ik op hun website ging kijken las ik onder het kopje Voor Europeanen dit: "Europa is het leukste werelddeel van de wereld, is onze stelling. Niet alleen vanwege de cultuur en mensen, maar omdat het het enige continent is waarin iedereen overtuigd is dat er een beschaafd sociaal stelsel moet zijn."
Ik was erg teleurgesteld. Wat een akelige, eurocentrische zelfingenomenheid. Marijnissen had het niet beter kunnen zeggen, die heeft het ook altijd over 'de Nederlandse beschaving'. En: waarom? Waarom alleen voor Europeanen? Globalisering betekent misschien ook wel globale solidariteit. Ik zal niet zeggen dat dat gemakkelijk is, maar je kunt het toch op zijn minst proberen. Of je er niet over uitspreken tot je een plan hebt.

Statement

2006-02-28T18:02:00.000-05:00

Ik heb voor een prikkie een paar nepleren cowboylaarzen gekocht via het internet. Plastic. Cowgirl & -boy. Goedkoop. Internet. Allemaal belangrijke dingen in the land of opportunities. Toen de doos aankwam, heb ik een uur gewacht met open maken want zolang duurde het om een vervelend stemmetje in mijn hoofd (wat ga je doen als ze te klein zijn) tot zwijgen te brengen. Nu heb ik ze een dag aangehad en ik kan mezelf gerust stellen: ze passen me perfect! Ze zijn wel een klein beetje zweterig (tja) en ze maken ze helemaal geen cowboylaarsgeluid. Als je ermee over straat loopt of over een houten vloer hoor je alleen een heel zacht "plop, plop".
Dat is een statement op zich.

Charlize & Grandma Luge

2006-02-27T19:59:00.000-05:00

Filmsalon heeft een speciale pagina gewijd aan Charlize Theron met het interview dat ik alweer bijna twee jaar geleden met haar had. Wat was dat een leuke middag met een select groepje zeer opgetogen journalisten en fotografen in het grote roze Mount Nelson hotel. Zie: filmsalon.be.

En voor Divazine schreef ik nog een stukje over Grandma Luge, de oudste vrouwelijk atlete Olympische Spelen ooit. Kon het niet laten. Zie: divazine.be. Waarschuwing voor de weekhartigen: bekijk niet haar crash uit 2001, die is echt afschuwelijk.

Capote

2006-02-26T18:36:00.000-05:00

Een paar weken terug zag ik een film (Capote), die op een boek (Capote: A Biography) bleek te zijn gebaseerd over een boek (In Cold Blood) over een echte gebeurtenis. Als ik 15 jaar ouder was geweest, dan had ik eerst in de krant gelezen over de echte gebeurtenis, daarna het boek gelezen en pas dan de film of het boek daarover gezien of gelezen. Nu heb ik pas na de film het boek gelezen, ben ik nog te volgen?
Ik begrijp wel waarom in de jaren '60 heel Amerika In Cold Blood van Truman Capote las, het is echt heel goed. Het is trouwens ook een modern oerboek waarin ik minstens 3 passages ben tegengekomen die wel eens de basis kunnen zijn geweest voor andere klassiekers, zoals Twin Peaks (die vreemde verhouding tussen Bobby en Sue, want gezamenlijke vriendin is dood), Natural Born Killers (logisch natuurlijk, maar het zou me niet verbazen als Capote de eerste was die die benaming gebruikte) en Pulp Fiction (zijn die aangehaalde bijbelteksten niet gedeeltelijk hetzelfde?). Maar waarschijnlijk is daar al lang een boek over geschreven.

Niveau kaars

2006-02-23T20:57:00.000-05:00

In Kaapstad en een groot deel van de West-Kaap is een power-outage omdat deze week één van de twee nucleaire reactoren kapot is gegaan. Een nieuwe zou alleen in Frankrijk gemaakt kunnen worden, en dat zou 18 maanden duren (als het waar is). In elk geval moet nu heel de West-Kaap het met 1 reactor doen, en die heeft ook al problemen.

Vandaag stuurde een oud-collega van Gjenna een e-mail door van Eskom (de electriciteitsmaatschappij) waarin stond:
There will be outages as we all know by now.
Load yourself with the following: Candles, Torches, Gas (for gas stove/lamps), Cash (autobanks will be off as well), Petrol in car (bike).
Keep cell ph fully charged
Don't use your auto garage door put on manual etc.
Everything that needs AC will be affected.

Een andere collega sms-te:
My camping gear is coming in handy!

De populistische partijleider Tony Leon (DA) zei met oog op de gemeentelijke verkiezingen:
This is a problem that affects rich and poor alike. No matter who we are, when the power is out we are all in the dark. (...) the old slogan "Power to the people" has taken on new meaning.

Bericht van een vriendin:
(...) its very disrupting: lights went out for 3 hours at work every day since Monday...
Lights went off at a grand Mother tongue Celebration with 2 MEC present.
Lights went out in church so we worshipped very romantically...
I find it very interesting to think how much our lives are controlled by electricity...
And who do they blame? not ESKOm but the ANC goverment because its election time and parties are doing weird things to get votes.

En nog een vriendin:
(...) ik weet niet of jullie er iets van mee krijgen maar we hebben een enorm electriciteits tekort - zeer slecht management, geen back up en dus heel veel frustratie - om beurten worden wijken voor uren afgesloten en helaas weten we niet waar en wanneer dus maar improviseren!

Meer live waarheid op: Cape Times en Cape Talk.

Geen robothondje

2006-02-21T19:20:00.000-05:00

Nu ik dit Baron-Pardon archief begonnen ben, zal ik er maar mee doorgaan ook. Geniet mee!

Op Bent u echt niet gek? Of speelt u het maar? (Cultuurbarbara.nl):
... een perfect acterende hond...

Op ‘Driekoningenavond’ in grimmige kantoortuin (NRC):
Een robothondje steelt de show in Driekoningenavond van de Theatercompagnie. Hij bedelt om liefde, en wekt het medelijden van de zaal omdat iedereen hem negeert. Kun je medelijden hebben met een machine? Dit toneelstuk gaat over projectie: de mens heeft moeite met de wederkerige liefde, met het feit dat de ander óók een stem moet hebben in die liefde. Liever verkiest hij de onbeantwoorde liefde, of de overzichtelijke liefde voor een dier of een machine. Niet voor niets noemt Houellebecq de hond de perfecte liefdesmachine. (...) Er is ook een echte hond op het toneel. Het robothondje wil met hem spelen, maar de hond negeert hem. Hij laat zich niet belazeren: robothondjes hebben geen geur.

Tips en recensies blijven welkom. Dit stuk klinkt als een echte aanrader! Op de Volkskrant na, maar die krant is soms als de mening van opa Knots: rustig aanhoren en daarna de mopper er vanaf schrapen.

Zie voor eerder verschenen posts: Baron breekt een been.

Schaatsverhalen

2006-02-20T10:28:00.000-05:00

Vandaag in de krant weer een groot en hard stuk over Shani Davis. Dit keer niet over die achtervolging waar hij niet aan mee heeft gedaan, nee, dit keer over het feit dat hij kortaf deed tegen NBC Melissa Stark die hem direct na de race interviewde. Hij gaf haar 'the cold shoulder'. Jaloers schrijft de krant: ... after the NBC exchange, he stepped in front of the Dutch television cameras for an interview described as warm and engaging by someone who watched it. Tja, dat zal omgekeerd ook wel eens gebeuren! (Ik denk aan Edgar Davids?) Ondertussen staat de rest van de krant al dagen vol met verhalen en foto's van Kimmie Meissner, die uit Baltimore komt, wat dus een deel van de aandacht verklaart. Ze is nog maar 16 jaar oud en zo jong en leuk en onschuldig dat je er flauw van wordt. Heilige Kimmie blijkt nu een vriendinnetje te hebben gehad dat kanker had en dat ze regelmatig in het ziekenhuis opzocht (Kimmie's vader is arts). Het is echt een ontroerend verhaal, als het maar niet zo overdreven werd! Ga nou maar snel een gouden of zilveren of vooruit, bronzen medaille bij mekaar schaatsen Kimmie, dan praten we daarna wel weer verder. Overigens staan er een paar warm and engaging interviews met Davis op de website van NBC.

Baron breekt een been

2006-02-19T19:32:00.000-05:00

door Tanja

Baron keek bij na z'n eerste opgang wat verbaasd naar al het publiek en reageerde vervolgens licht overrompeld door achterstevoren (met kont naar de zaal dus) op het toneel te gaan zitten en met z'n hoofd een beetje onder Myranda's jas. Daarna heeft hij zich duidelijk hersteld en keek hij relaxed de zaal in, gaapte, ging liggen of rekte zich uit. Myranda en hij zijn in ieder geval een leuk koppel, zij speelt de nar Feste met hondje dus.
Ik was zeer vertederd en heb uiteraard vooral naar hem zitten kijken, die twee uur die de eerste helft duurt en waarbij Baron bijna continu op het toneel is. In de tweede helft (die maar een uurtje duurt, ha!) is hij zogenaamd dood en loopt Myranda met een dode nep-Baron aan een riempje. Ze vonden de tweede helft te heftig voor hem en tsja, ik ben ook blij voor Baron dat hij na twee uur uit de podiumlampen kan maar ik kan niet onbevooroordeeld naar die overgang van levend naar dood kijken, dus ik vind het vooral stom, die dode Baron.

Lees ook Applaus op zondag op het weblog van Hanneke Groenteman.
Eerder verschenen: Binnengekomen mededeling van Tanja, Baron Krijgt Rol, en Hup Baron.

Dure kabouters

2006-02-19T15:44:00.000-05:00

De Amish bekend van de vele EO (of was het NCRV?) documentaires bestaan echt. Vooral in Pennsylvania schijn je een grote gemeenschap te hebben. Het verwarrende is dat ze allerlei dingen die ze maken 'Dutch' noemen, bijv. Dutch candies. Maar ze zijn helemaal niet Dutch, maar Duits; of nog beter, ze zijn Amerikaans. Want in Duitsland is er natuurlijk geen Amish te bekennen. De Amish boeren goed. Hier in de buurt van Baltimore zijn een paar populaire Amish Markets (bijv. deze). Dat zijn winkels waar de Amish etenswaren en dure meubels (want traditioneel en handgemaakt) verkopen. Je kan ook Amish laten langskomen om bijv. een houten (traditioneel en handgemaakt) garage te laten bouwen. Dat schijnt heel duur en dus hip te zijn. Het doet me allemaal erg denken aan de kabouters uit dat boek van Rien Poortvliet. IJverig en net echt.

Valentijnsgedachte

2006-02-19T15:34:00.000-05:00

The wind-swept island where Nelson Mandela was imprisoned was the site of 22 weddings in a Valentine's Day ceremony yesterday. The weddings signal the government's determination to make Robben Island, a symbol of fear and hatred during the apartheid era, into a monument to love and reconciliation in democratic South Africa.
Bron: Wire Reports, 2/15.

Snow 'storm'

2006-02-13T19:29:00.000-05:00

Ik heb vandaag echt in het woordenboek moeten opzoeken wat 'storm' betekent in het Engels. Iedereen heeft het namelijk over the snow storm, terwijl het gewoon niet waaide. Het was zo windstil dat het laagje sneeuw op de electriciteitskabels zelfs de hele dag bleef liggen.
Maar ik zal op dit slakje geen zout leggen want volgens het woordenboek kan storm zoveel betekenen als atmospheric disturbance en dat is een sneeuwbui uiteindelijk. Zaterdagnacht is een hele berg sneeuw gevallen.

Toch is er minder gevallen dan voorspeld en die slak laat ik niet passeren. Er was 15 inch voorspeld en vandaag stond ook in de krant dat er 15 inch (38 cm) was gevallen. Maar ik heb zondagochtend metingen verricht in de tuin en hoe diep ik mijn lineaal ook de grond induwde, meer dan 20 cm (dat is hooguit 8 inch) kon ik er niet van maken. Ziehier het (wazige) bewijs.
Ik ben de sneeuwgoden wel heel dankbaar dat we niet één van die 150,000 Baltimore Gas and Electric Co. customers zijn die vanavond voor een tweede nacht in een shelter moeten slapen omdat ze thuis geen stroom hebben door de eh snow storm.
P.S. Dankzij de zoveel ton zout en de vele sneeuwschuivers kon iedereen vandaag gewoon aan het werk.

Binnengekomen mededeling van Tanja

2006-02-13T19:26:00.000-05:00

Beste theatervrienden en/of Baronfans!
Voor velen al geen nieuws meer maar toch... Baron speelt momenteel de rol van hond Pardon in het stuk 'Driekoniningenavond' van William Shakespeare, uitgevoerd door de Theatercompagnie met oa Paul de Leeuw, Carice van Houten, Saskia Temmink, Frank Lammers ea, nee nee geen kleine namen....
De spanning stijgt want komende woensdagavond is de eerste try out in de Stadsschouwburg van Utrecht en zondag 19 februari de premiere in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag! tenminste... ik vind het spannend en Baron? die vindt het allemaal best en ondergaat het op z'n Barons zal ik maar zeggen...
Nieuwsgierig geworden? ik zou zeggen KOMT ALLEN ZIEN, kijk voor je meest geschikte datum en plaats op de website van de Theatercompagnie en kies 'speellijst'.
lieve groet, ook namens Baron, Daan en de Freule.

Winternacht?

2006-02-11T16:04:00.000-05:00

Het is ongelofelijk, de weerman of -vrouw hoeft maar even het woord 'snow' in de mond te nemen of iedereen praat over niets anders meer. Voorlopig regent het alleen maar, maar de gedachte is dat het tegen de avond steeds kouder wordt en dat dan de regen langzaam in sneeuw verandert en dat het dan de hele winternacht lang blijft doorsneeuwen tot we ons huis niet meer in of uit kunnen. We'll see. De ene helft van mijn collega's heeft me aangeraden vooral voldoende toiletpapier (koop een pak van 24 rollen!), melk en nog iets (ben het alweer vergeten) te halen. De andere helft van mijn collega's heeft me duidelijk gemaakt dat dit de typische Baltimore-sneeuw-reactie is. Er valt hier zo zelden een flink pak sneeuw dat veel mensen er lichtelijk hysterisch op reageren. Over een ding is iedereen het eens: de hoop dat de stad maandag is ingesneeuwd en dat we niet hoeven te werken.
De foto is van mijn zus die vorige week in Frankrijk ging snowboarden. Als ik dat zie, krijg ik heel veel zin in sneeuw! En in een vakantie! Met zus!

Ada nieuwsbrief februari

2006-02-06T18:00:00.000-05:00

De nieuwe Ada-nieuwsbrief is uit. Ik heb o.a. een verslag geschreven van een debat waar ik zelf helaas niet bij was, maar waarvan ik wel de geluidsopnames had, zie:
Ga vaker naar recepties en leer je stem gebruiken.
Schrijf je in op Ada's gratis nieuwsbrief op http://www.ada-online.be/ (links onderaan).

Coretta S. King

2006-02-05T22:49:00.000-05:00

Na Rosa Parks is Amerika deze week opnieuw een boegbeeld uit de burgerrechtenbeweging ontvallen: Coretta Scott King, de vrouw van Martin Luther King en tegelijk much more than King's wife. Ze krijgt evenals Parks een officiële huldiging, dit keer in Atlanta. Ik geloof dat President Bush zelfs naar haar begrafenis gaat. Heel mooi natuurlijk, maar in een tweede artikel over Coretta S. King op Alternet wordt terecht opgemerkt:
On Tuesday night, the president was eager to seem like a fervent admirer of Martin Luther King. But the next day, in the same House chamber where Bush spoke, his administration pushed through a vicious budget measure that will slash $39 billion in spending -- mostly for student loans and Medicaid for the poor -- over the next five years. Today, a slick rhetorical formula enables current generations of such miserly politicians to keep praising the legacy of Martin Luther King while sticking knives into it.

De huis-werk connection

2006-02-05T19:07:00.000-05:00

Nu ik werk heb, moet ik er ook heen en dat is een project op zich. Ik heb nog geen auto want daarvoor moet ik eerst een Maryland driver's license hebben en de dienst die de rijbewijzen uitdeelt, heeft een enorme achterstand. Ik ben pas half maart aan de beurt en daardoor ben ik nu voorlopig overgeleverd aan het openbaar vervoer. Ik heb daar gemengde gevoelens bij. Aan de ene kant vind ik het vervelend om met het OV te reizen omdat het altijd langer duurt dan je wil. Aan de andere kant wil ik ook graag 'bewijzen' dat het OV heus niet zo verschrikkelijk is als iedereen beweert. Er gaan bussen, lightrails en metro's de hele nacht door en dat is heus niet overal op deez' aard zo mooi geregeld. Ik was dus dolblij toen ik ontdekte dat er vlakbij mijn nieuwe werk een treinstation is. Ik zou een vouwfiets kopen en van het station naar mijn werk fietsen. Ik zou op een milieuvriendelijke manier gaan commuten en die Amerikanen laten zien dat een leven zonder olieverslaving mogelijk is! Maar helaas blijkt het allemaal weer ingewikkelder dan ik dacht. Tussen het station en mijn werk ligt een snelweg en ik ga natuurlijk niet langs een snelweg fietsen. Maar inmiddels zijn mijn collega's ook zeer geïntrigeerd door mijn plannen en gaan ze mij deze week helpen om een alternatieve fietsroute uit te zoeken. Wie weet word ik dus toch nog een gekke Nederlandse Amerikaan met vouwfiets in de trein...

Goeboentoe

2006-02-05T18:27:00.000-05:00

Google en alles wat ermee samenhangt vind ik interessant. Elk nieuwtje over Google (eawes) wordt door mij gretig verslonden. Deze week was een goeie week. Er wordt al een tijdje beweerd dat Google een nieuw OS gaat lanceren (en hoe harder zij dat ontkennen hoe harder ik het geloof). Op deze posting kreeg dat OS een naam: goobuntu; het zou gaan om een systeem dat intern voor Google ontwikkeld is. De naam lijkt natuurlijk op ubuntu, een heel populair (Xhosa en Zulu) begrip in Zuid-Afrika, dat zoiets als naastenliefde of solidariteit betekent. Maar ubuntu is ook de naam van een distributie van Mark Shuttleworth, bekend als de eerste Zuid-Afrikaanse ruimtevaarder die tegenwoordig vooral vrije software ontwikkelt en promoot. Zijn ubuntu-related projects heten edubuntu en kubuntu.... Vandaar de vraag: is Mark Shuttleworth soms de motor achter goobuntu (eawes)?

Vervolg: Begraven brein

2006-02-01T19:14:00.000-05:00

Vandaag kreeg ik een reactie op een posting van een tijdje geleden. Ik schreef toen over de serie interviews Eénmotorige mug van Theo van Gogh met Willem Oltmans. Een hele interessante serie die als mijn informatie correct is, nog altijd niet op de Nederlandse televisie is uitgezonden (ik herhaal dat nog maar eens want ik vind dat ronduit belachelijk).
Marcel Enkelaar (zie ook het commentaar bij de posting) schrijft het volgende:

Rond De Mohrenschildt hebben zich diverse rare zaken voorgedaan. Ik was destijds aanwezig bij een bijeenkomst met hem, Willem Oltmans, een uitgever en vader Carel. Een interview van Willem met George z o u op beeld worden vastgelegd. Kort daarna waren Willem en George in België, waar George spoorloos verdween. Zijn stoffelijk overschot is in zijn huis gevonden (niet in zee). Vreemd genoeg is er ook een geluidsopname aangetroffen, waarop het schot is te horen dat George doodde (afgedwongen zelfmoord?).

Marcel Enkelaar, allereerst bedankt voor deze bijzondere informatie. Je hebt mijn volle aandacht. Helaas heb ik je emailadres niet. Vandaar dat ik je per Heksenteksten de volgende drie vragen stel:

Waaraan refereer je als je zegt dat zich diverse rare zaken hebben voorgedaan rond De Mohrenschildt?
Wat was dat voor bijeenkomst waarop je De Mohrenschildt hebt ontmoet? En in welke tijd speelde die ontmoeting zich af? In diezelfde tijd dat De Mohrenschildt in Nederland was voor het NOS-interview?
Laatste vraagje voor nu: Wat voor indruk maakte De Mohrenschildt op jou?

Sneeuw

2006-01-27T11:42:00.000-05:00

Ik geloof dat iedereen in Baltimore het er wel over eens is dat het een hele milde winter is. Normaal is januari de sneeuwmaand bij uitstek en maar dit jaar is er de hele maand nog geen vlok gevallen. Natuurlijk zou ik het heerlijk vinden om de gordijnen te openen en weer eens een ongerept sneeuwlandschapje te zien, maar voor de rest vond ik het wel prima dat het nu al dagen voorjaar lijkt. Gisteren kreeg ik echter enorme zin in sneeuw toen een paar collega's vertelden over vorige jaren. Als je helemaal bent ingesneeuwd hoef je niet naar je werk te komen. Dat is natuurlijk leuk behalve dat je dan ook niet betaald wordt, maar vooruit. De straten komen vol sneeuw te liggen en niemand kan weg. Een collega kon pas na vier dagen haar auto weer gebruiken toen een paar vrienden haar auto uit de sneeuw hadden getild. Een andere keer was de hele stad ingesneeuwd op Valentijnsdag! Wel drie dagen lang. Superromantisch natuurlijk. Maar toen ik zo naar die verhalen zat te luisteren, drong de betekenis van 'ingesneeuwd' pas echt tot me door. Als de stad is ingesneeuwd zijn natuurlijk ook alle (of bijna alle) winkels dicht! Morgen moeten we onmiddellijk onze enorme koelkast die altijd leeg lijkt hoeveel boodschappen we ook doen, een keer echt tot de nok toe vullen. Noodrantsoen (zie ook: Be Ready) voor als het heel misschien toch nog gaat sneeuwen.

Newsalert: Baron Krijgt Rol

2006-01-26T13:15:00.000-05:00

Het is officieel! Baron Wordt Theaterhond! Hij gaat meedoen aan Driekoningenavond (eerste try-out op 15 februari) van de Theatercompagnie met een schitterende cast (Carice van Houten, Paul de Leeuw, Saskia Temmink en vele geweldige anderen). Mijn zus (die een bijrol had in de The Pillowman) mailde: "Ze doen er alles aan om het gemakkelijk te maken voor ons en comfortabel voor Baron", schrijft ze. "Wij mogen (als ouders hihi) altijd gratis naar de voorstelling en er komt een op/afstap plek op het Haarlemmerplein zodat Baron in principe zoveel mogelijk thuis kan zijn, lees: slapen." Spannende tijden voor een kleine hond! Alle heksentekstenfans die in Nederland wonen, worden dringend verzocht een kaartje te kopen voor deze voorstelling en mij hun mening door te mailen over Baron's spel. Ik kan zelf niet gaan en vind dat verschrikkelijk jammer!
(Eerder verschenen: Hup Baron)

Hopkins doet het op 's werelds snelste

2006-01-26T09:23:00.000-05:00

Ik heb het een week geheim kunnen houden maar nu kan ik het veilig posten want dit kan niemand mij nog afpakken. Gisteravond ben ik (samen met G. natuurlijk) naar een advance screening geweest van een nieuwe film met Anthony Hopkins in de hoofdrol: The World's Fastest Indian. Yes! Het is het sterke en waargebeurde verhaal van de New-Zealander Burt Munro die zijn Indian (een motorfiets uit de jaren '20) jarenlang perfectioneert tot hij zijn droom waarmaakt en naar de Bonneville Salt Flats van Utah vertrekt om daar mee te racen tijdens de Speed Week. Tegen alle verwachtingen breekt hij dat jaar 1967 het snelheidsrecord. En hoe! Prachtig om te zien hoe Hopkins als Munro over de zoutvlakten racet, steeds harder en harder. Als zijn fiets tegen de 200 mph aanzit (320 km/u!) treden er allerlei side-effects op. Hij tilt zijn hoofd iets te hoog op, waarschijnlijk om een dreigende zwabberbeweging van de fiets af te wenden, verliest zijn bril en kan alleen nog met zijn ogen stijf dichtgeknepen en een uiterste krachtinspanning zijn hoofd weer terug achter het windschermpje krijgen. Hij verbrandt zijn been omdat er natuurlijk een enorme hitte wordt ontwikkeld en ga zo maar door. Goed is ook dat Munro in de film echt een oude man is. Hij is wat stram, heeft problemen met zijn prostaat en is een hartpatient (wiens pillen de Indian ook goed smaken!). Juist die hartklachten zijn trouwens een belangrijke reden om zijn 25 jaar oude droom niet langer uit te stellen en per schip, als kok, werkelijk te vertrekken naar die ongelofelijke racebaan. Hopkins speelt Munro als een hartelijke en enigszins naieve man, maar zeker geen wereldvreemd figuur. Als hij uit het overzichtelijke Invercargill aankomt in het hippe Los Angeles kijkt hij natuurlijk zijn ogen uit, maar hij weet waarvoor hij gekomen is en laat zich niet gek maken. Zelf kom ik uit een familie van drie generaties motormuizen en ik zat mij hun commentaren al in te beelden. Dubbel genieten dus voor de motorliefhebbers, maar Hopkins windt uiteraard ook de rest van de mensheid gemakkelijk om de vinger.
(Bekijk hier de trailer.)

Wolken

2006-01-24T21:11:00.000-05:00

Ik loop met mijn hoofd in de wolken want ik heb een hele leuke & interessante baan gevonden. Eindelijk! Na 6 weken dromen, brieven schrijven, websites scannen, netwerkpogingen, verder dromen en 2 interviews ben ik aangenomen als production editor bij een organisatie die journals uitgeven en conferenties organiseren. Ik kreeg deze week nog 2 uitnodigingen voor interviews en toen kon ik aggressively nice bedanken en zeggen dat ik al een baan had. Heerlijk.
Ik zit deze week ook letterlijk met mijn hoofd in de wolken want ik werk nu nog een paar dagen via een bekend Nederlands uitzendbureau dat ook in Baltimore vestigingen heeft. Het is een front desk position en dat front moet je heel letterlijk nemen. Als je met de lift aankomt op de bovenste verdieping van het kantoorgebouw, loop je richting een enorm raam, een glaswand eigenlijk, met een prachtig uitzicht over de baai en stad. Voor dat raam staat een receptiemeubel geparkeerd en daar zit ik achter. Ik moet daar gewoon zitten en koffie drinken (8 smaken). Iedereen belt namelijk op de rechtstreekse lijnen en als ik al eens een verdwaalde beller aan de lijn heb, dan wil die maar één ding: doorverbonden worden met de voicemail van de persoon waarvoor hij of zij belt. Ze hebben het wel eens over de glamour van het bedrijfsleven en ik denk dat ze dan dit soort kantoren bedoelen: strakke vloeren, tikkende hakjes, chique wc's, dark brown veneer bureau's en veel stilte met af en toe een windows geluidje.
Ik heb dus gewoon mijn eigen werk meegenomen. Ook kijk ik natuurlijk veel uit het raam want zo'n uitzicht is heel inspirerend. Op mijn nieuwe werk zal ik (heel Amerikaans) een kantoor zonder ramen hebben, maar dat kan me helemaal niets schelen want het gaat mij om Inhoud, Creativiteit & Mensen.

Viskar

2006-01-23T16:49:00.000-05:00

Dit ken je:
Zo'n ichthus fish sign op je car waarvan ik me altijd afvraag: waarom? Ik rem alleen voor christenen? Ik help alleen bekeerden met pech? Het komt allemaal niet zo barmhartig op me over.

Maar nu zag ik van het weekend dit:

The Darwin Fish Emblem, supporting the progressive underground! Geweldig grappig, misschien bestaan ze al heel lang maar ik had het nog nooit gezien. Subtiel verzet voor slechts $ 8.50. Op de website die ik heb gevonden, staan er nog meer. Die sushi is ook erg grappig.

Causes and grievances in common

2006-01-19T23:32:00.000-05:00

Lees de column hieronder, van Leonard Pitts Jr:

The barber leaned close so the white folks couldn't hear.
How are you adjusting to the culture shock, he asked. Takes some getting used to, I replied.
We were two black men in a place -- the Appalachian foothills where Ohio abuts West Virginia -- that is home to very few people like us. But the culture shock he spoke of wasn't about race so much as economics. It's a strange thing, he said, still leaning close, to see white people, poor.

It is strange, indeed.

Not that I didn't know there are white poor. To the contrary, I knew that while poverty on a percentage basis is far greater among blacks than whites, there are, in terms of raw numbers, more poor whites than poor anybody. And this region, where I will be teaching journalism until June, is among the poorest and whitest in the country.

Still, it's one thing to read statistics and quite another to see with your eyes. But my sojourn here makes seeing inevitable. And I find myself fascinated by how markers of poverty can be simultaneously so familiar and yet so unknown: the unmarried teenage dropout soon to be a mother, the service worker missing teeth, the uneducated woman dying of emphysema, sneaking a smoke in her hospital bed, the rough man who lives between scrapes with the law, the young guy buying a 40-ounce bottle of malt liquor before noon. All white.

We are so comfortable thinking of people like them as archetypes of black dysfunction. It's jarring to be reminded that they are, in fact, archetypes of dysfunction, period, and that dysfunction, no matter its color, should trouble us all.

Martin Luther King understood this. Which is one of the things we understand least about him.
Monday will be the 20th King Day. It will bring the 20th round of interfaith prayer breakfasts, recitations of I Have a Dream, assessments of progress toward racial equity and the lack thereof. I suspect there won't be much discussion of white poverty.

This is not a surprise. We like our heroes and their heroism simple, unencumbered by that which doesn't fit neatly into a box. We like our commemorations simpler still, a self-congratulatory excuse for a three-day weekend or a used car sale.

But the man who said, ''I have a dream,'' also said, ''All life is interrelated,'' and came to believe his mission as a moral leader encompassed more than race. Encompassed, among other things, class.

It is instructive to remember that in his last days, King was planning what he called the Poor People's Campaign, a multiethnic march on Washington to demand action against poverty. At Canaan's Edge, the final chapter of Taylor Branch's epic retelling of the civil rights years, recounts a summit meeting a few weeks before King's assassination. Chicano farmworkers, Native Americans from the Plains and white coal miners from Appalachia sat with King to explore the revolutionary idea that their peoples might have causes and grievances in common.

Then King went to Memphis. And the idea has not been meaningfully explored since.

Neglect has made it no less tantalizing.

Yes, race matters. Most of us know this. But the genius of Martin Luther King in his final days was to understand that there are paradigms beyond race and that they matter, too.
So on Monday, as we are exhorted to seek paths of racial amity, one hopes we will also be exhorted to understand, as King did, that conscience has no color, that race is not destiny, that injustice anywhere threatens justice everywhere.

There are among us children who sleep in hunger, rise in cold, live in ignorance and they are of every color and every tribe. We ought not find their suffering easier to accept because they are not like us. Ought to realize that the dignity of all is the concern of all.

That, too, was Martin's dream.

Ons baalt van ons

2006-01-18T22:22:00.000-05:00

Op haar weblog schrijft Hanneke Groenteman over ouders die hun kinderen naar een 'witte' school sturen (zie rotweer). Die ouders zeggen: je kiest toch ook voor ouders waar je iets mee hebt.
Dezelfde teneur hoorde ik gisteravond in het programma Casa Luna. Colet van der Ven in gesprek met Joep Bolweg die naar eigen zeggen nooit heeft hoeven solliciteren. Hij is altijd 'gevraagd'. Dit zeg ik er maar even bij zodat je weet hoe geprivilegieerd hij is. Hij is uitgenodigd vanwege het rapport Hoge (jeugd)werkloosheid onder etnische minderheden want Bolweg is een topfiguur bij het adviesbureau Berenschot en hoogleraar Mens, Arbeid & Organisatie. Van der Ven probeert er achter te komen waar haar gast op let als iemand bij hem solliciteert. Hij legt uit dat hij naar de 'formele elementen' kijkt, maar voegt er gelijk aan toe dat hij ook zijn 'vooringenomenheden' heeft. Zo vindt hij het belangrijk dat iemand horeca-ervaring heeft of bij een studentenvereniging heeft gezeten. Krijg je al een beeld van Berenschot's ideale sollicitant? Origineel niet? Maar Van der Ven vraagt door en dan krijgt het verhaal een vreemd luchtje. Bolweg zegt eerlijk dat Berenschot nog helemaal blank is. Waarom? Ja, gedeelde normen en waarden blijken toch belangrijk. Ons kent ons. Maar vergis je niet, ook Bolweg heeft ervaring met allochtonen. Zeven jaar geleden werden hem via het arbeidsbureau Amsterdam een aantal afgestudeerde Antillianen en Surinamers 'aangereikt'. Bolweg barst los: ze dachten dat ze het al helemaal gemaakt hadden! Ons systeem van tijdskaarten vonden ze maar niks! Wij vinden werk belangrijk! Ik kan niet werken met iemand die anders denkt over het belang van werk! Geruststellend voegt hij er aan toe dat het zich vanzelf zal oplossen... Gorgel.
Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: als organisaties bij de tijd willen blijven en geloven in hun sociale verantwoordelijkheid en dus serieus werk maken van een diversiteitsbeleid dan betekent dat: cultuurverandering. Niet langer uitsluitend samenwerken met mensen van dezelfde kerk of hockeyclub maar een frisse, transparante wind laten waaien. Daarbij hoort ook een behoorlijk sollicitatiegesprek en psychologische test voor elke werknemer. In dit geval te beginnen bij baas Bolweg.

Rattenvanger van Baltimore

2006-01-17T19:15:00.000-05:00

Afgelopen maandag was het Martin Luther King Jr Dag. Dat betekent: parade!

Het begon een beetje houterig in dikke truien maar aan het einde was iedereen helemaal warmgedraaid.

Eén band was niet meer te stoppen. Bij de hoek waar de parade eigenlijk ophield, sloegen zij gewoon een zijstraat in.

Gebiologeerd liepen de fans er achteraan tot... een grote vrachtwagen de weg blokkeerde en de optocht wel moest stoppen.

Meer foto's.

Help, staatsbemoeienis!

2006-01-13T19:47:00.000-05:00

De staat Maryland heeft een wet aangenomen die bedrijven met meer dan 10.000 werknemers verplicht om minstens 8% van de loonkosten aan een ziektekostenverzekering te besteden. Hiermee is Maryland de eerste staat in de VS die een dergelijke staatsbemoeienis aan de dag legt. De republikeinen, toch al in de minderheid in deze staat, zijn in rep en roer: Maryland gaat banen verliezen! Maar specialisten voorspellen juist in de hele VS navolging van de wet die er is gekomen door acties van de vakbonden bij Wal-mart, het grootste retailbedrijf ter wereld. Wal-mart zou relatief niet het grootste aandeel onverzekerde werknemers hebben, maar het bedrijf dreigde door zijn omvang een trendsetter te worden. Door te besparen op de ziektekostenverzekering worden ziektekosten van hun werknemers betaald door Medicaid, een fonds dat gefinancierd wordt met belastingcenten van bijv. bedrijven zoals... Wal-mart, want betalen doen die natuurlijk toch. Het is interessant om te zien waar deze nieuwe staatsbemoeienis werkelijk toe gaat leiden.

Hup Baron!

2006-01-12T11:45:00.000-05:00

Ik weet niet hoe hij het voor elkaar krijgt maar Baron, de hond van mijn zus, doet vandaag auditie voor een Echt Toneelstuk (met Paul de Leeuw, zo wordt gefluisterd). Als hij die rol zou krijgen, moet hij dus op toernee, in een bus. Misschien moet mijn zus dan wel elke avond met hem mee, als begeleider. Of haar vriend. Ik vind het te grappig om over na te denken. Baron is geen knappe hond, maar hij is ook niet gewoontjes. Hij is meer een samengestelde hond. Van achter: slank en snel, van voren: mopsig en mal. Juist daardoor is hij onweerstaanbaar. Iedereen vindt hem leuk! Hij is ook heel rustig, dat is zijn kracht, zijn grote talent dat hem nu wel eens tot de ster van Neerlands podia zou kunnen maken.
Het enige rare aan hem is dat hij soms zomaar wat zit te knorren. Maar ach, wat geeft het. Het is onverstaanbaar (Baron knort in het Spaans) en alleen de kniesoren op de eerste rij zullen het misschien horen.

Lekkere woorden

2006-01-11T01:00:00.000-05:00

Comfy, dat zijn (hopelijk) je schoenen, je bed, je stoel, je sjaal, de ribbeltjes in het voetje van je panty et cetera! Voorbeeld van comfy in het dagelijks gebruik: The problem with optimism in the face of the coming oil crisis — which will catalyze wars, disease, starvation, and a collapse of governments, Kunstler argues — is that every aspect of our comfy American lives is umbilically tied to petroleum.
Kvetch, dat doen (even Nederlands voorbeeld bedenken) de bellers naar stand.nl (ok, niet altijd) en dat doet ook de mevrouw met de kraakstem (ook al vind ik dat niet erg, op zekere leeftijd, in bepaalde situaties mag je kvetching zijn). Voorbeeld van kvetching in het dagelijks gebruik: The media story goes like this: since feminism didn't provide equality, happiness or the perfect date, women are fleeing the feminist "lifestyle" in droves, taking their husbands' names, kvetching about catching a man, or rushing to show their breasts in a Girl Gone Wild video.